Humberto Martins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Humberto Martins
Imię i nazwisko Humberto Martins Duarte
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1961
Nova Iguaçu, Rio de Janeiro (stan), Brazylia
Zawód aktor
Współmałżonek Solange Frazão
(1999-2001; rozwód)
Ana Lúcia Mansur
(1989-1998; rozwód)
Lata aktywności od 1987

Humberto Martins Duarte[1], lepiej znany jako Humberto Martins (ur. 14 kwietnia 1961[2] w Nova Iguaçu w Rio de Janeiro) – brazylijski aktor telewizyjny i filmowy[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Nova Iguaçu w Rio de Janeiro jako najmłodsze z pięciorga dzieci.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Debiutował na szklanym ekranie jako dziennikarz w telenoweli Rede Manchete Carmem (1987) z Lucélią Santos. W następnym roku był hotelowym recepcjonistą w 109. odcinku telenoweli Rede Globo Za wszelką cenę (Vale Tudo, 1988). W telenoweli Rede Globo Seksowne aniołki (O Sexo dos Anjos, 1989) pojawił się jako Otávio. Jego pierwszą dużą rolą była postać João dos Santosa w telenoweli Rede Globo Wynajem brzucha (Barriga de Aluguel, 1990).

Brał udział w telenoweli Rede Globo Tajemnice piasków (Mulheres de Areia, 1993) jako kowboj Alaor. Był protagonistą jako Bruno w telenoweli Rede Globo Cztery koła (Quatro por Quatro, 1994-95). W telenoweli Rede Globo Rainha da Sucata (1990) wystąpił w roli biznesmena, maklera papierów wartościowych, który kupił większościowy pakiet akcji Marii do Carmo. W dramacie Tiradentes (1999) zagrał tytułową rolę Tiradentesa (Joaquim José da Silva Xavier).

W 2000 roku brał udział w dwóch nagich sesjach zdjęciowych do nieistniejącego magazynu Íntima. W telenoweli Droga do Indii (Caminho das Índias, 2009) wystąpił jako biznesmen bez skrupułów Ramiro Cadore.

W 2015 w widowisku Nowe Jeruzalem (Nova Jerusalém) grał Poncjusza Piłata[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1989-1998 jego pierwszą żoną była Ana Lúcia Mansur, z którą ma córkę Tamires (ur. 1990) i syna Humberto Filho (ur. 15 maja 1997). 23 sierpnia 1999 poślubił prezenterkę telewizyjną Solange Frazão, lecz w 2001 doszło do rozwodu. Z nieformalnego związki z dziennikarką Andréą Abrahão, za córkę Nicolle Coutinho Martins Duarte (ur. 11 maja 2007 w Rio de Janeiro)[5].

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV/telenowele[edytuj | edytuj kod]

  • 1987 - Carmem jako dziennikarz
  • 1988 - Za wszelką cenę (Vale Tudo) jako recepcjonista
  • 1989 - O Sexo dos Anjos jako Otávio
  • 1990 - Rainha da Sucata jako Osvaldinho
  • 1990 - Barriga de Aluguel jako João dos Santos
  • 1992 - Tereza Batista jako Jereba
  • 1992 - Pedra sobre Pedra jako Iago
  • 1993 - Mulheres de Areia jako Alaor de Almeida Passos
  • 1994 - A Madona de Cedro jako Maneco
  • 1994-95 - Quatro por Quatro jako Bruno / Raí
  • 1996 - Vira-Lata jako Lenin
  • 1998 - Corpo Dourado jako Chico
  • 1999 - Chiquinha Gonzaga jako Artur
  • 2000 - Uga Uga jako Bernardo Baldochi
  • 2001 - O Quinto dos Infernos jako Francisco Gomes, o Chalaça
  • 2002 - Klon (O Clone) jako Aurélio Sobreiras
  • 2003 - Kubanacan jako Generał Carlos Camacho
  • 2005 - América jako Laerte Vila Nova
  • 2006 - Sinhá Moça jako Feitor Bruno
  • 2007 - Amazônia, de Galvez a Chico Mendes jako Augusto
  • 2007 - Pé na Jaca jako Merlim
  • 2008 - Beleza Pura jako Renato Reis
  • 2009 - Droga do Indii (Caminho das Índias) jako Ramiro Cadore
  • 2010 - Escrito nas Estrelas jako Dr Ricardo Aguillar / Pedro Cassiano Aguillar
  • 2011 - Lara com Z jako Leandro Morais
  • 2011 - O Astro jako Ernesto "Neco" Ramirez de Oliveira
  • 2012 - Gabriela jako Nacib Achcar Saad
  • 2014 - Em Família jako Virgílio Machado
  • 2015 - Totalmente Demais jako Germano

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Humberto Martins (Brasil) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-02-07].
  2. Humberto Martins (14 de Abril de 1961) Artista (port.). Filmow. [dostęp 2016-02-08].
  3. Humberto Martins (port.). AdoroCinema. [dostęp 2016-02-08].
  4. 'Maior dificuldade é humanizar o vilão', diz Humberto Martins sobre Pilatos (port.). G1 Globo. [dostęp 2016-02-07].
  5. Humberto Martins e A Sua Nicolle (port.). Caras - Uol. [dostęp 2016-02-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]