Ignacy Falk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Falkpolski polityk związany zarówno w okresie dwudziestolecia międzywojennego jak i po wojnie z żydowską partią socjalistyczną Bund.

W czasie II wojny światowej przebywał w getcie warszawskim, zatrzymany przez Niemców we wrześniu 1942, trafił na Umschlagplatz i wysłany do obozu koncentracyjnego, do którego nie dotarł uciekając w drodze z pociągu. Po powrocie do getta, Falk uczestniczył w powstaniu, a po jego upadku ukrywał się w bunkrze przy ulicy Wałowej 2, skąd Niemcy ponownie odstawili go na Umschlagplatz. Członek prezydium Centralnego Komitetu Żydów Polskich. z ramienia Bundu. W 1945 delegat CKŻP podczas wizytowania komitetów na Kielecczyźnie. Po wojnie jeden z czołowych polityków Bundu. Autor relacji z getta warszawskiego.