Ignacy Sikora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ignacy Sikora (ur. 1882, zm. 1969) – polski polityk, poseł na Sejm Śląski (1922–1935).

Życiorys[edytuj]

Z zawodu był drukarzem. Działał w Zgromadzeniu Zawodowym Polskim na Górnym Śląsku. W latach 1918–1919 zasiadał w Naczelnej Radzie Ludowej w Poznaniu. Wziął udział w akcji plebiscytowej i walczył w II powstaniu śląskim. W 1922 został wybrany posłem na Sejm Śląski. Po raz kolejny mandat uzyskiwał w maju i listopadzie 1930. Od 1937 był członkiem Stronnictwa Pracy. W czasie okupacji niemieckiej w latach 1941–1944 pełnił obowiązki delegata rządu na województwo śląskie, jednak od 1942 przebywał w Warszawie. W 1944 zrezygnował ze względu na stan zdrowia[1].

W Gliwicach istnieje od 1993 ul. Ignacego Sikory (dawniej Al. Wojciecha Korfantego, natomiast obecna Aleja Wojciecha Korfantego to dawna ul. PKWN).

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • (red. Romuald Turkowski), Opozycja parlamentarna w Krajowej Radzie Narodowej i Sejmie Ustawodawczym 1945-1947, Warszawa 1997
  • Zeszyty Gliwickie, nr. 8/71
  • A. Namysło, Bezpieka przeciw śląskiej chadecji, Biuletyn IPN, 6-7, 2004 [1]
  • Fotografia