Instrument rynku pieniężnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instrument rynku pieniężnegopapier wartościowy lub niebędący papierem wartościowym instrument finansowy, wyemitowany lub wystawiony na podstawie właściwych przepisów prawa, który może być przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym[1], np. bony skarbowe, świadectwa depozytowe i komercyjne papiery wartościowe[2]. Pierwotny okres zapadalności instrumentów pieniężnych jest nie dłuższy niż 1 rok. Najpopularniejszymi instrumentami rynku pieniężnego są lokaty międzybankowe, bony pieniężne i skarbowe, transakcje repo i buy-sell-back oraz swapy walutowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 2018 r. poz. 2286.
  2. Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (CELEX: 32004L0039).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sławiński A.: Rynki finansowe. Warszawa: PWE 2006