Józef Bogucki (nauczyciel)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Bogucki
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1911
Wągrowiec
Data śmierci 28 września 2016
Zawód, zajęcie nauczyciel
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Józef Bogucki (ur. 19 marca 1911 w Wągrowcu[1], zm. 28 września 2016[2]) – polski nauczyciel, uczestnik polskiej wojny obronnej września 1939. W chwili śmierci w Polsce żyło tylko 6 starszych od niego mężczyzn[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W okresie dwudziestolecia międzywojennego kształcił się w seminarium nauczycielskim, a następnie podjął pracę w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Czersku. Po wybuchu II wojny światowej wziął udział w polskiej wojny obronnej września 1939 w ramach 65 Starogardzkiego pułku piechoty z garnizonu Grudziądz. Po dostaniu się do niewoli niemieckiej został osadzony w Oflagu II C Woldenberg gdzie przebywał do końca wojny[1]. W momencie poprzedzającym śmierć był ostatnim żyjącym jeńcem tego oflagu[2]. Po wojnie osiadł w Poznaniu gdzie ożenił się 29 marca 1948. Był wieloletnim nauczycielem w Zespole Szkół Odzieżowych w Poznaniu, zaś w 1980 był członkiem założycielem Międzyzakładowej Komisji NSZZ „Solidarność” Pracowników Oświaty i Wychowania Region Wielkopolska[1]. Należał do Stowarzyszenia Woldenberczyków. Zmarł 28 września 2016 i został pochowany na Cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu[2].

Wybrane odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Poznań: 102. urodziny związkowca z „Solidarności” Józefa Boguckiego (pol.). gloswielkopolski.pl. [dostęp 2016-10-04].
  2. a b c d Józef Bogucki (pol.). nekrologi.wyborcza.pl. [dostęp 2016-10-04].
  3. Najstarsi żyjący Polacy - Najstarsi Polacy, www.najstarsipolacy.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).