Jacek Pietrzyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek Józef Pietrzyk (ur. 5 lutego 1944 w Krakowie) – polski lekarz-pediatra, pracownik naukowy Akademii Medycznej, następnie Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor nauk medycznych, także koszykarz, mistrz i reprezentant Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1967 ukończył studia w Akademii Medycznej w Krakowie, następnie podjął pracę na macierzystej uczelni. Stopień doktora uzyskał w 1973, stopień doktora habilitowanego w 1980. Tytuł profesora nauk medycznych otrzymał w 1990, tytuł profesora zwyczajnego w 1999. W latach 1977-1981 kierował Pracownią Genetyki Populacyjnej, w latach 1981-1983 Zakładem Genetyki Medycznej. W 1983 został kierownikiem I Kliniki Chorób Dzieci oraz Katedry Pediatrii i pełnił te funkcje do 2014.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1960-1966 był zawodnikiem Wisły Kraków, z którą w 1961 zdobył wicemistrzostwo, a w 1962 mistrzostwo Polski juniorów, w 1964 mistrzostwo Polski seniorów, w 1965 i 1966 wicemistrzostwo Polski seniorów. W latach 1966-1969 reprezentował barwy Korony Kraków. Był reprezentantem Polski juniorów i seniorów. Z reprezentacją juniorską wystąpił na nieoficjalnych mistrzostwach Europy juniorów w 1962. W reprezentacji seniorskiej wystąpił w 15 spotkaniach.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2004 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. nr 56 z 2004, poz. 942). W 2001 otrzymał medal Kalos Kagathos.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w polskiej medycynie. Informator biograficzny, Warszawa 1987, s. 516-517
  • R. Pyjos, A. Pyjos Pod wiślackim koszem kobiet i mężczyzn. 1928-2006, Kraków 2006 (tam biogram, s. 170-171)
  • Sylwetka na stronie plkhistory.ugu.pl
  • Jacek Pietrzyk w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).