Jadwiżanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jadwiżanki
Pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi od Niepokalanej Bogarodzicy Dziewicy Maryi
Nazwa łacińska Congregatio Sororum Sanctae Hedvigis ab Immaculata Virgine Genetrice Maria
Skrót zakonny CSSH
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel ks. Robert Spiske
Data założenia 1859
Data zatwierdzenia 1931
Strona internetowa

Jadwiżanki, Zgromadzenie Sióstr Świętej Jadwigi (Congregatio Sororum Sancte Hedvigs) – zgromadzenie zakonne założone przez księdza Roberta Spiske w 1859 r.

Duchowość zgromadzenia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z wolą założyciela, duchowość jadwiżanek opiera się na ślubowaniu rad ewangelicznych:

Dzięki czemu siostry oddają się całkowicie Bogu i służbie potrzebującym. Charyzmatem Zgromadzenia Sióstr św. Jadwigi jest chrześcijańskie wychowanie młodzieży i dzieci, jak i ofiarna służba w każdym miejscu, gdzie znajduje się Chrystus obecny w naszych bliźnich. Jadwiżanki są szczególnie uwrażliwione na działanie Ducha Świętego.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Na co dzień siostry pracują z dziećmi i młodzieżą, szczególnie tą zaniedbaną i opuszczoną, a także opieką nad dziećmi zahamowanymi w rozwoju, zajmują się też katechizacją oraz opieką nad chorymi w szpitalach i domach opieki. Prowadzą wypiek hostii i komunikantów. Pomagają w duszpasterstwie jako katechetki, zakrystianki i organistki. Pielęgnują chorych, m.in. w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Jadwiżanki codziennie modlą się w intencji podopiecznych. Siostry niezatrudnione bezpośrednio w pracy wychowawczej czy pielęgniarskiej, a także niezdolne do posługi i chore, ofiarują w ich intencji swoje trudy, dolegliwości i cierpienia. W ten sposób realizują charyzmat zgromadzenia.

Patroni zgromadzenia[edytuj | edytuj kod]

Główną patronką zgromadzenia jest oczywiście św. Jadwiga. Oprócz tej świętej siostry cenią sobie także Maryję Niepokalanie Poczętą, św. Franciszka Salezego, św. Józefa i św. Augustyna.

Strój[edytuj | edytuj kod]

Habit sióstr jest koloru czarnego, jednakże ich welon jest niebieski, co jest charakterystyczną cechą dla tego tylko zgromadzenia – jest to także znak Maryi Niepokalanie Poczętej, którą szczególnie czcił ks. Spiske. Oprócz tego siostry noszą też medaliki, na których widnieje wizerunek Niepokalanej, a na odwrocie św. Jadwigi. Latem habit biały. Do pracy szary lub niebieski.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Siostry organizują Dni Skupienia, a także rekolekcje dla dziewcząt.
  • Dziewczęta przyjmowane do zgromadzenia muszą mieć ukończoną szkołę ponadgimnazjalną i nie więcej niż 30 lat. Po wstąpieniu i przyjęciu następuje postulat, w którym to dziewczęta zgłębiają swoją wiedzę religijną oraz pomagają starszym siostrom. Potem następuje nowicjat, trwający dwa lata. Nowicjat kończy się, gdy siostry składają swoje pierwsze śluby, które ponawiają, co roku przez pięć lat, w okresie nazywanym junioratem, na koniec odbywają się śluby wieczyste.
  • Dom generalny jadwiżanek znajduje się w Berlinie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Zakony w Polsce” J. Marecki

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]