Jakub II Cypryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub II Cypryjski
król Cypru
Okres panowania od 1464
do 10 lipca 1473
Dane biograficzne
Data urodzenia 1440
Data śmierci 10 lipca 1473
Ojciec Jan II Cypryjski
Matka Marietta z Patras
Żona Katarzyna Cornaro
Dzieci Jakub III Cypryjski;
nieślubne:
Eugeniusz Lusignan Armeński,
Janusz,
Charlotta,
Charla

Jakub II Cypryjski, Jakub Bastard (ur. 1440, zm. 10 lipca 1473) - król Cypru. Był nieślubnym synem Jana II i Marietty z Patras.

W 1456 dzięki swojemu ojcu, w wieku zaledwie 16 lat, Jakub został arcybiskupem Nikozji. Tytuł stracił, kiedy zamordował królewskiego szambelana. W 1457 ojciec szybko mu przebaczył i przywrócił na poprzedni urząd. Ojciec miał prawdopodobnie uczynić go swoim oficjalnym następcą, ale nie zdążył i zmarł w 1458 r. Tron Cypru przypadł przyrodniej siostrze Jakuba, Szarlocie. W 1460 Jakub zakwestionował jej prawa do tego tronu i uwięził ją razem z jej mężem na 3 lata w zamku Kyrenia. W 1463, kiedy Szarlota uciekła na wyspę Rodos[1], Jakub został oficjalnie koronowany na króla. W 1464 roku zdobył Famagustę i wypędził z niej Genueńczyków.

Poślubił Wenecjankę Katarzynę Cornano, ale zmarł w kilka miesięcy po ślubie. Istnieją przypuszczenia, że został otruty przez weneckich agentów, prawdopodobnie nasłanych przez wuja Katarzyny. Został pochowany w katedrze św. Mikołaja w Famaguście. Z Katarzyną doczekał się jedynie syna:

Po śmierci Jakuba III, królową Cypru została Katarzyna Cornano. Pozostając pod opieką potężnej wówczas Wenecji skutecznie odpierała próby powrotu na Cypr i ponownego objęcia tronu przez Szarlotę.

Jakub II miał co najmniej czworo dzieci nieślubnych:

  • Eugeniusza Lusignan Armeńskiego (zm. 1536, w Wenecji), męża Paoli Mazzara Sycylijskiej
  • Janusza Lusignan (zm. po 1552), męża X de Toro, i Wirginii Cosanza di San Sava
  • Charlottę Lusignan (zm. ok. 1469), żonę Sora de Naves
  • Charlę Lusignan (14681480), żonę Alfonsa, bastarda aragońskigeo (14601510)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anselme de Sainte-Marie, Ange de Sainte-Rosalie: Histoire de la Maison Royale de France, et des grands officiers de la Couronne de France, t. 2, Chez Estienne Loyson, Paris MDCLXXIV, s. 600