Jan Kątski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Stanisław Kątski
Ilustracja
Portret autorstwa Louisa de Silvestre
Herb
Brochwicz
Rodzina Kątscy
Data urodzenia ok. 1685
Data śmierci 1727
Ojciec Marcin Kątski
Matka Urszula Denhoff
Żona

Wiktoria Szczuka

Dzieci

Marianna

Jan Stanisław Kątski herbu Brochwicz (ur. ok. 1685, zm. w październiku 1727) – generał artylerii koronnej.

Syn Marcina Kątskiego i Urszuli Denhoff. Studiował za granicą i służył w armii francuskiej Ludwika XIV. Na początku 1702 zaczął służbę w Kamieńcu Podolskim jako kapitan artylerii koronnej, gdzie w maju awansował na majora. Brał udział w wojnie północnej. W 1710 został pułkownikiem piechoty i stanął na czele regimentu. W latach 17121715 znów przebywał za granicą. Po powrocie do kraju wziął udział w konfederacji tarnogrodzkiej. W 1716 został pułkownikiem artylerii koronnej. W 1720 wybrany został posłem na sejm z województwa podolskiego a także 25 września mianowany generałem majorem. W 1722 został miecznikiem wielkim koronnym. Był wicemarszałkiem Trybunału Głównego Koronnego w 1724 roku[1]. Dnia 16 marca 1726, idąc w ślady ojca, został po Rybińskim generałem artylerii koronnej.

Córka Marianna z małżeństwa z Wiktorią Szczuką wyszła za mąż za Eustachego Potockiego.

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 382.

Literatura[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I

Linki zewnętrzne[edytuj]