Jan Nepomucen Nowakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Nepomucen Nowakowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1796
Lwów
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 1865
Lwów
Zawód aktor, śpiewak, dyrektor teatru
Współmałżonek Tekla Józefa Nowakowska z Kostrzewskich

Jan Nepomucen Nowakowski (ur. 14 kwietnia 1796 we Lwowie, zm. 21 stycznia 1865 tamże) – polski aktor i śpiewak.

Debiutował w 1811 we Lwowie, gdzie grał z powodzeniem do 1864 roku. W latach (1857-1864) wraz z Witalisem Smochowskim był dyrektorem teatru we Lwowie.

Zasłynął jako aktor komiczny i charakterystyczny, odtwórca ról w komediach Fredry i Moliera. Jego główną specjalnością była postać szlachcica polskiego sprzed rozbiorów.

W Warszawie śpiewał swoje słynne Miotełki, satyryczne kuplety, do których ułożył część tekstów. Fryderyk Chopin improwizował wówczas na jednym ze swoich koncertów na temat Miotełek.

”Zaprzyjaźniony z Aleksandrem Fredrą, który osobiście udzielał mu wskazówek, był pierwszym Cześnikiem (Zemsta; Lwów, 17 lutego 1834). (...) Jako aktor wywarł znaczny wpływ na rozwój aktorstwa polskiego; w historii teatru uchodzi za twórcę jednego z dwóch nurtów tradycji fredrowskiej, kontynuowanego potem przez Józefa Rychtera[1].

W komediach Fredry grał wiele ról: Cześnika w Zemście, Łatkę w Dożywociu, Geldhaba w komedii Pan Geldhab, Radosta w Ślubach panieńskich, Jowialskiego w Panu Jowialskim. Grał też w komediach Moliera i partiach operowych np. rolę Bryndasa w Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale Karola Kurpińskiego.

Pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965. Warszawa: PWN, 1973, s. 905.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Wielka Encyklopedia Powszechna PWN" (1962-1969)
  • Edward Webersfeld, Teatr Miejski we Lwowie za dyrekcji Ludwika Hellera. 1906-1918, Lwów 1917