Jan z Pilczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan z Pilczy herbu Leliwa (ur. ok. 1405, zm. 1476) – kasztelan krakowski, protoplasta rodu Pileckich herbu Leliwa.

Jego rodzicami byli Wincenty Granowski oraz Elżbieta z Pilczy, królowa polska (trzecia żona Władysława Jagiełły).

Był członkiem konfederacji Spytka z Melsztyna w 1439 roku[1].

Dwukrotnie żonaty, z Jadwigą Kurowską oraz Zofią z Bolanowic. Pozostawił pięcioro dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 389.