Jaskinia na Kontakcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaskinia na Kontakcie
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Położenie Niecka Nidziańska, Niecka Solecka, gmina Wiślica
Właściciel prywatny
Długość 75 m
Rozciągłość pozioma 54 m
Deniwelacja 1,5 m
Wysokość otworów 195 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
0 m
Ekspozycja otworów ku N, ku NE (Jaskinia pod Wygódką)
Data odkrycia 23 sierpnia 1996 roku
Odkrywca J. Urban i J. Gubała
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Jaskinia na Kontakcie
Jaskinia na Kontakcie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jaskinia na Kontakcie
Jaskinia na Kontakcie
Ziemia50°24′07″N 20°40′54″E/50,401944 20,681667

Jaskinia na Kontakcie (SYSTEM Jaskinia na Kontakcie) – jaskinia, a właściwie system jaskiniowy, na terenie Niecki Nidziańskiej. Wejścia do niej znajdują się w Niecce Soleckiej, w Dolinie Aleksandrowskiej, niedaleko wsi Aleksandrów (gmina Wiślica), w pobliżu Jaskini w Ryglu, na wysokości 195 m n.p.m[1]. System jaskiniowy powstał z połączenia dwóch jaskiń – dużej Jaskini na Kontakcie i połączonej z nią niewielkiej Jaskini pod Wygódką. Jest on częścią podziemnego przepływu Potoku Aleksandrowskiego. Łączna długość systemu wynosi 75 metrów, a deniwelacja 1,5 metrów[2].

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Jaskinię na Kontakcie stanowi obszerny, ale niski korytarz z małymi kominkami w stropie zaczynający się w dużym otworze wejściowym z okapem, a kończący namuliskiem. Niedaleko od otworu na południe odchodzi 4-metrowy ciąg, natomiast kilkadziesiąt metrów dalej, na północny-wschód, krótki korytarzyk, który prowadzi do małej salki i niewielkiego otworu wejściowego. Korytarzyk ten to Jaskinia pod Wygódką (12 metrów długości)[2].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W jaskini brak jest nacieków. Ściany są wilgotne, dnem korytarza okresowo płynie potok. Zamieszkują ją prawdopodobnie kuny i lisy[2].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinię na Kontakcie odkryli J. Urban i J. Gubała w sierpniu 1996 roku. W 2003 roku połączono ją z Jaskinią pod Wygódką. Plan i opis obu jaskiń sporządzili J. Gubała i A. Kasza w 1998 roku[2].

Jaskinia powstała w gipsach wielkokrystalicznych (szklicowych) na ich kontakcie z leżącymi niżej marglami. Stąd jej nazwa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jaskinie – kwartalnik Polskiego Związku Alpinizmu. Nr 3 (16)/1999. ISSN 1234-4345
  2. a b c d Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-22] (pol.).
  3. Anna Chwalik, Jan Urban, Jacek Gubała, Andrzej Kasza - Dolina Aleksandrowska - dolina krasowa z zespołem jaskiń, 36. Sympozjum Speleologiczne, Pińczów, 2002