Jednoosobowa spółka Skarbu Państwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jednoosobowa spółka Skarbu Państwaspółka utworzona w wyniku komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego, której do 2016 r. włącznie dokonywał Minister Skarbu Państwa na wniosek organu założycielskiego, dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, rady pracowniczej lub z własnej inicjatywy.

Majątek przedsiębiorstwa państwowego staje się majątkiem spółki, przy czym suma kapitału akcyjnego i zapasowego spółki jest równa funduszom własnym przedsiębiorstwa państwowego. Pracownicy komercjalizowanego przedsiębiorstwa stają się na mocy prawa pracownikami spółki. Pracownikom przekształconego w spółkę akcyjną przedsiębiorstwa przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia 15% akcji należących do Skarbu Państwa. Ten sam przywilej przysługuje dostawcom surowców do przedsiębiorstwa.

Znaczna liczba odziedziczonych po PRL spółek skarbu państwa jest krytykowana jako nierentowne i sprzyjające nepotyzmowi[1] oraz wyłudzaniu publicznych pieniędzy[2][3].

W 2012 roku istniały 223 spółki, w których prawa z akcji lub udziałów wykonywał Minister Skarbu Państwa[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista wstydu PO. Puls Biznesu, 2012.
  2. Dziwne interesy Textilimpeksu w oparach fenolu. Polityka, 2011.
  3. Jacek Harłukowicz: KGHM – dojna krowa polityków wszystkich opcji. 2013.
  4. Wykaz spółek skarbu państwa. Ministerstwo Skarbu Państwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ekonomika i organizacja przedsiębiorstw cześć 1 Wydawnictwo EMPI2, Poznań 2001, ​ISBN 83-87665-67-3​.