Jerzy Olszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Jerzego Olszowskiiego na cmentarzu powązkowskim

Jerzy Olszowski (ur. 2 kwietnia 1920 w Wilnie, zm. 7 października 2000) – polski działacz sportowy, prezes Polskiego Związku Tenisowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był zawodnikiem, a następnie działaczem sekcji tenisowych WLKT Warszawa, AZS Kraków, KS BOS Warszawa i Legii Warszawa, prezesem Okręgowego Związku Tenisowego w Warszawie. W latach 1948-1949 był sekretarzem, w latach 1949-1951 wiceprezesem Polskiego Związku Tenisowego. Po likwidacji związku w 1951 został przewodniczącym Sekcji Tenisa przy Głównym Komitecie Kultury Fizycznej. Po reaktywacji PZT w 1957 został wiceprezesem związku, w latach 1959-1960 był jego prezesem, następnie ponownie wiceprezesem.

Z zawodu był inżynierem budownictwa, m.in. kierował budową Elektrociepłowni Siekierki[1], należał do kierownictwa budowy Kombinatu turoszowskiego[2].

W PRL był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1987 otrzymał medal Kalos Kagathos[3].

Jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Emanuela Cunge 40 lat tenisa polskiego 1921-1961, wyd. Warszawa 1961 (tam biogram, s. 37)