Jerzy Pawłowski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Pawłowski
Miejsce urodzenia kwiecień 1732
Data śmierci nieznana
biskup pomocniczy inflancki
Okres sprawowania 1780-?
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 24 maja 1755
Nominacja biskupia 1780
Sakra biskupia 26 marca 1781

Jerzy Pawłowski (ur. w kwietniu 1732, data śmierci nieznana) – duchowny rzymskokatolicki, święcenia kapłańskie 24 maja 1755[1]. Od 19 czerwca 1780 sufragan inflancki i tytularny biskup Alalia w Phoenicia[1], oficjał i archidiakon inflancki w 1789 roku[2]. Przez władze rosyjskie uznawany za sufragana niekanonicznej diecezji białoruskiej. Sakrę biskupią otrzymał w Połocku 26 marca 1781[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 71. (łac.)
  2. Kalendarz wileński na rok 1789, [b.n.s]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]