Jan Benisławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Benisławski
arcybiskup tytularny Gadara
Herb Jan Benisławski
Data urodzenia 16 lipca 1735
Data śmierci 25 marca 1812
arcybiskup koadiutor mohylewski
Okres sprawowania 1783 – 1812
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 1768
Nominacja biskupia 1783
Sakra biskupia 8 lutego 1784
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 lutego 1784
Konsekrator Giovanni Andrea Archetti
Współkonsekratorzy Stanisław Bohusz Siestrzeńcewicz
Jerzy Pawłowski

Jan Benisławski herbu Pobog[1] (ur. 16 lipca 1735 w Zozuli w Inflantach, zm. 25 marca 1812 w Zozuli) – duchowny katolicki, jezuita, kanonik inflancki w 1789 roku[2].

Święcenia kapłańskie przyjął w 1768 w Wilnie. Członek Komisji Edukacji Narodowej. Od 1783 biskup koadiutor mohylewski i tytularny biskup Gadara w Palaestina Secunda[3]. Organizator archidiecezji, zabiegał w Rzymie o jej kanoniczne uznanie. Administrator archidiecezji w latach 1800–1801. Od 1801 przebywał w Inflantach.

Kawaler orderów Orła Białego i Świętego Stanisława[1]. Konstancja, poetka, była żoną jego brata Piotra.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Rozmyślania dla księży świeckich o powinnościach chrześcijańskich z listów i Ewangelii wzięte (t. 1-4, 1799-1803)
  • Rozmyślania dla osób duchownych na wszystkie dni roku z listów i Ewangelii (3 t. 1850)
  • Institutiones logice seu brevis tractatus de cultura ingenii (1774)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. II, Lipsk 1839, s. 105.
  2. Kalendarz wileński na rok 1789, [b.n.s]
  3. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavii 1958, s. 222. (łac.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]