Jerzy Paweł Czajkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Paweł Czajkowski
Niszczyciel
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1932
Polska, Warszawa
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej Medal za Warszawę 1939–1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal „Pro Memoria” Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”
Unikatowa przepustka Jerzego Czajkowskiego ps. "Niszczyciel"

Jerzy Paweł Czajkowski (ur. 25 stycznia 1932 w Warszawie) – jeden z najmłodszych uczestników powstania warszawskiego 1944 roku, łącznik Szarych Szeregów i listonosz Harcerskiej Poczty Polowej, porucznik w stanie spoczynku, zawodnik sekcji motocyklowej KM „Okęcie” i KS „Budowlani” (później RKS „SKRA”), Rajdowy Mistrz Okręgu Warszawskiego z roku 1952 i wicemistrz z roku 1953.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Warszawie, jako trzecie dziecko Wandy i Józefa Czajkowskich[1]. Jego ojciec, żołnierz Armii Hallera i uczestnik wojny z bolszewikami 1920 roku, był warszawskim tapicerem.

Podczas wybuchu powstania warszawskiego w 1944 roku ma 12 lat. Zgłasza się do Szarych Szeregów, gdzie zostaje przyjęty. Przybiera pseudonim Niszczyciel i jako łącznik najmłodszego członu konspiracyjnych Szarych Szeregów tzw. Zawiszy, przewidziany do zadań specjalnych, przenosi meldunki i wiadomości. Bierze udział w organizowaniu Harcerskiej Poczty Polowej przy ul. Wilczej 41. Jako powstańczy listonosz działa w rejonie od ul. Chopina do Mokotowskiej i Kruczej (również ulice: Wilcza, Hoża, Wspólna, Nowogrodzka, Żurawia i Plac Trzech Krzyży)[2].

Po zakończeniu powstania zostaje przez Niemców wysiedlony z Warszawy razem z pozostałą ludnością cywilną. Jako pamiątkę zabiera z sobą powstańczą przepustkę podpisaną przez Wierusza-Kowalskiego pseudonim „Rakowski” oraz zawiszacką opaskę. Oba eksponaty można obejrzeć dziś w Muzeum Powstania Warszawskiego[3][2]. W roku 1945 powrócił do Warszawy, gdzie rozpoczął działalność w klubie motorowym K.M. „Okęcie”, później RKS „Skra” (KS „Budowlani”). W roku 1951 zdobył licencję rajdową „R” nr 81. Startował w wielu rajdach motocyklowych na terenie całej Polski. W roku 1952, na motocyklu SHL 125 cm³, zdobył tytuł Rajdowego Mistrza Okręgu Warszawskiego, a rok później został wicemistrzem. Jego karierę sportową przerwało powołanie do służby wojskowej.

Po upadku komunizmu, ujawnił swoją przynależność do Szarych Szeregów i udział w powstaniu warszawskim. Jest członkiem Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Szarych Szeregów (Okr. Warszawa).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powstańcze Biogramy - Józef Czajkowski
  2. a b Muzeum wnuków - WPROST.pl, www.wprost.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. Wirtualna Polska - Wszystko co ważne - www.wp.pl, 1944.wp.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hej, chłopcy... Harcerze Szarych Szeregów w Powstaniu Warszawskim, Zygmunt Głuszek, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 2001, ​ISBN 83-85660-90-2​, s.449
  • My z Zawiszy, Jerzy Kasprzak "Albatros", Wydawnictwo Horyzonty, Warszawa 2004, ​ISBN 83-89037-76-9​, s.70-71
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, praca zbiorowa pod redakcją Piotra Rozwadowskiego, Dom Wydawniczy BELLONA, Warszawa 2002, ​ISBN 83-11-09261-3​, 83-11-09579-5, Tom 5 s.112

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Archiwum historii mówionej, Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2005 [1].
  • Wypędzeni z Warszawy 1944. Losy dzieci, Banwar1944 [2]
  • Wspomnienia Jerzego Czajkowskiego, RadioWnet [3]
  • Powstańcze biogramy: Jerzy Czajkowski, www.1944.pl [4]