Jesień średniowiecza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jesień średniowiecza
Herfsttij der Middeleeuwen
ilustracja
Autor

Johan Huizinga

Typ utworu

monografia

Wydanie oryginalne
Język

niderlandzki

Data wydania

1919

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1961

Wydawca

Państwowy Instytut Wydawniczy

Przekład

Tadeusz Brzostowski

Jesień średniowiecza – monografia Johana Huizingi wydana w 1919; w Polsce wydana w 1961 (w tłumaczeniu Tadeusza Brzostowskiego) przez Państwowy Instytut Wydawniczy w serii wydawniczej "Rodowody Cywilizacji" (tzw. ceramowskiej).

Autor przedstawia szeroką panoramę schyłku średniowiecza, mechanizm jego zamierania i rozkładu w kręgu kultury burgundzkiej XIV-XV wieku. Omawia czynniki kształtujące ówczesną kulturę i sposób bycia, ukazuje obyczaje, ceremoniał, stosunek do sztuki, do religii i umysłowość człowieka tamtych czasów. Zasadniczym zadaniem dzieła było ukazanie świata myśli i ducha w pewnej całościowej jedności, przedstawienie, jakie ideały, dążenia i prądy kształtowały ówczesne życie człowieka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A.F. Grabski, Dzieje historiografii, Poznań 2011, s. 818.