Jewish Defense League

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jewish Defense League (pol. Żydowska Liga Obrony) – prawicowa paramilitarna organizacja żydowska założona w USA, uważająca się za kontynuację ruchu Betar. Utworzona w 1968 dla samoobrony Żydów na Brooklynie przed antyżydowskimi atakami (głównie Afroamerykanów), w styczniu 1971 przeprowadziła pierwszy zamach bombowy na radziecki ośrodek kultury w Waszyngtonie. Potem dokonywała ataków na przedstawicielstwa ZSRR, a także niektórych krajów zachodnioeuropejskich i arabskich. Obiektem ataków byli też oskarżani o antysemityzm politycy (wśród nich Jesse Jackson) i instytucje (np. Institute for Historical Review), naziści z czasów II wojny światowej oraz organizacje proarabskie. JDL została rozbita aresztowaniami w 1987 r. Przez szeregi organizacji przewinęło się tysiące aktywistów. W związku z politycznymi i prawnymi kontrowersjami organizacje rozformowano, jednak działalność kontynuowały grupy bezpośrednio wywodzące się z pnia Ligi; Jewish Defense Organization Mordechaja Levy'ego, Jewish Direct Action Victora Vanciera i Jewish Armed Resistance Stevena Romboma. Przywództwo JDL sprawował rabin Meir Kahane (zamordowany przez arabskiego terrorystę w listopadzie 1990) następnie Irv Rubin, obecnie po odrodzeniu się organizacji, dyrektorem międzynarodowym jest Meir Weinstein. Współcześnie JDL posiada filie w kilku krajach z liczną diaspora żydowską w tym od 2013 r. również w Polsce.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Tomasiewicz, Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 207.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]