Johann Gottlieb Wenig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kramskoj:Portret Johanna Gottlieba Weniga

Johann Gottlieb Wenig, ros. Богда́н Богданович Вениг (ur. 1837 w Rewlu (obecnie Tallinn), zm. 1872 w Sankt Petersburgu) – rosyjski malarz akademicki, pedagog. Był synem nauczyciela muzyki, organisty i skrzypka luterańskiego zboru św. Mikołaja w Rewlu Gottlieba Friedricha Weniga i Agaty Emilii Fabergé – ciotki jubilera Karola Fabergé. Młodszy brat malarza Carla Weniga (ros. Карл Богда́нович Ве́ниг, 1830-1908)

Uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu w klasie malarstwa historycznego pod kierunkiem Fiodora Bruni.

W okresie studiów był wielokrotnie nagradzany srebrnymi i złotymi medalami.

W listopadzie 1863 uczestniczył w „buncie czternastu” malarzy – absolwentów Akademii, protestujących przez odmowę udziału w konkursie na medal z okazji stulecia Akademii przeciw narzuconemu przez władze Akademii klasycyzującemu, dalekiemu od realizmu, stylowi malarstwa.

W latach 1863–1871 był członkiem założonej przez Kramskiego spółdzielni malarzy (ros. Санкт-Петербургская артель художников).

W latach siedemdziesiątych XIX wieku uczestniczył wspólnie z Iwanem Kramskojem i Nikołajem Koszelewem w realizacji polichromii kopuły cerkwi Chrystusa Zbawiciela w Moskwie według kartonów Iwana Kramskoja i Aleksego Markowa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]