Johannes Hartmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Johannes Franz Hartmann
Ilustracja
Johannes Franz Hartmann ok. 1915
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1865
Erfurt
Data i miejsce śmierci 13 września 1936
Getynga
Zawód astronom
Narodowość  Niemcy
Johannes Franz Hartmann, signature.svg
Odkryte planetoidy: 3
(965) Angelica 4 listopada 1921
(1029) La Plata 28 kwietnia 1924
(1254) Erfordia 10 maja 1932

Johannes Franz Hartmann (ur. 11 stycznia 1865 w Erfurcie, zm. 13 września 1936 w Getyndze) – niemiecki astronom.

Studiował w Tybindze, Berlinie i Lipsku. W 1896 roku został zatrudniony w Instytucie Astrofizyki w Poczdamie. W latach 1909-1921 był profesorem na Uniwersytecie w Getyndze i dyrektorem obserwatorium. Od 1921 do 1934 prowadził obserwatorium w La Plata, poszerzając jego działalność w zakresie astrofizyki. W 1934 roku powrócił, ze względu na stan zdrowia do Getyngi, gdzie dwa lata później zmarł.

Był odkrywcą trzech planetoid[1]. Położył zasługi w astrospektroskopii i udoskonalił odpowiednie metody pomiarów. Znany jest ze swych wynalazków: mikrofotometru (1899), stereokomparatora (1904) i fotometru powierzchniowego. Napisał m.in. Tabellen für das Rowlandsche und das Internationale Wellenlängensystem (1916), tom „Astronomia” w wydawnictwie „Die Kultur der Gegenwart” (1921).

W uznaniu jego pracy jeden z kraterów księżycowych nazwano Hartmann[2]. Z kolei nazwa planetoidy (3341) Hartmann nie pochodzi od niego, lecz od amerykańskiego astronoma o tym samym nazwisku – Williama Kennetha Hartmanna[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Minor Planet Discoverers (ang.). W: Minor Planet Center [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2016-06-22. [dostęp 2016-08-11].
  2. Hartmann on Moon (ang.). W: Gazetteer of Planetary Nomenclature [on-line]. IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams. [dostęp 2016-08-11].
  3. (3341) Hartmann w bazie Minor Planet Center (ang.)