John B. Calhoun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John B. Calhoun
Ilustracja
John Calhoun jesienią 1986.
Data i miejsce urodzenia 11 maja 1917
Elkton, Tennessee, Stany Zjednoczone Ameryki
Data śmierci 7 września 1995
Zawód Etolog
Narodowość Amerykanin

John B. Calhoun (ur. 11 maja 1917 w Elkton, Tennessee, zm. 7 września 1995) – amerykański etolog i badacz-behawiorysta, znany ze swych badań nad gęstością populacji i jej wpływem na zachowania jednostek. Twierdził, że jego doświadczenia laboratoryjne w badaniu wpływu przegęszczenia populacji gryzoni na ich zachowanie stanowią model/metaforę przyszłości ludzi w przeludnionym środowisku. W czasie swoich badań Calhoun ukuł termin "zapaści behawioralnej" (ang. behavioral sink)[1], który opisywał degeneracyjne zachowania w nadmiernie licznej populacji. Prace Calhouna zyskały uznanie na całym świecie. Jego badania na szczurach oraz myszach stały się bazą dla prac Edwarda T. Halla nad teorią proksemiki z 1966 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]