John Farrell (baseballista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
John Farrell
John Farrell jako menadżer Boston Red Sox
John Farrell jako menadżer Boston Red Sox
miotacz
Pełne imię i nazwisko John Edward Farrell
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1962
Monmouth Beach, New Jersey
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 18 sierpnia 1987
Ostatni występ 22 maja 1996
Statystyki
Win–loss record 36–46
ERA 355
Save'y 4,56
Kariera klubowa
Lata Kluby
1987–1990 Cleveland Indians
1993–1994 California Angels
1995 Cleveland Indians
1987–1996 Detroit Tigers
Kariera menadżerska
Lata Kluby
2011–2012 Toronto Blue Jays
2013–2017 Boston Red Sox

John Edward Farrell (ur. 4 sierpnia 1962) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1984 został wybrany w drugiej rundzie draftu z numerem 23. przez Cleveland Indians i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Buffalo Bisons, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 18 sierpnia 1987 w meczu przeciwko Milwaukee Brewers jako closer, w którym zaliczył zwycięstwo[1]. Z powodu problemów z łokciem nie zagrał żadnego meczu w sezonie 1991 i 1992[1][3]. Grał jeszcze w California Angels, ponownie w Cleveland Indians i Detroit Tigers, w którym zakończył zawodniczą karierę[1].

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

W 1997 został asystentem trenera drużyny uniwersyteckiej, w której grał podczas studiów Oklahoma State Cowboys. W latach 2001–2006 był dyrektorem ds. rozwoju zawodników w Cleveland Indians. W 2006 został zatrudniony na stanowisku trenera miotaczy i funkcję tę pełnił do końca sezonu 2010[3]. W 2011 i 2012 był menadżerem Toronto Blue Jays notując bilans zwycięstw i porażek 154–170[4].

W październiku 2012 zastąpił Terry'ego Franconę na stanowisku menadżera Boston Red Sox[5]. W pierwszym sezonie prowadzenia zespołu zajął 1. miejsce w AL East z bilansem 97–65 i wygrał World Series z St. Louis Cardinals w sześciu meczach; po raz pierwszy od 1918 Red Sox zapewnili sobie mistrzowski tytuł przed własną publicznością na Fenway Park[4][6]. W 2013 został wybrany przez magazyn Sporting News najlepszym menadżerem w American League[7]. W październiku 2017, po przegranych przez Red Sox American League Division Series z Houston Astros, Farrell został zwolniony z funkcji menadżera zespołu[8].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
Zwycięzca w World Series 2013 [4]

Statystyki menadżerskie[edytuj | edytuj kod]

Stan na koniec sezonu 2017[4]

Sezon Klub Liga Mecze Zwycięstwa Porażki Proc. zw. i por.
2011–2012 Toronto Blue Jays AL 324 154 170 0,475
2013– Boston Red Sox AL 810 432 378 0,533
Łącznie w karierze 1134 586 548 0,517

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d John Farrell Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 9 września 2014].
  2. John Farrell Minor League Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 9 września 2014].
  3. a b John Farrell career highlights (ang.). boston.com. [dostęp 9 września 2014].
  4. a b c d John Farrell Managerial Record (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 9 września 2014].
  5. Red Sox name John Farrell Manager (ang.). redsox.mlb.com. [dostęp 9 września 2014].
  6. Red Sox's celebration even sweeter at Fenway Park (ang.). redsox.mlb.com. [dostęp 9 września 2014].
  7. Sporting News MLB awards: John Farrell, Clint Hurdle voted top managers (ang.). sportingnews.com. [dostęp 9 września 2014].
  8. Red Sox dismiss Farrell after five seasons (ang.). mlb.com. [dostęp 29 października 2017].