José Selgas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pomnik J.Selgasa w Murcji

José Selgas (ur. 27 listopada 1822 w Lorce, zm. 5 lutego 1882 w Madrycie) – hiszpański poeta, pisarz i dziennikarz.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z niezamożnej rodziny i w dzieciństwie wychowywał się w biedzie. Musiał w związku z tym porzucić studia w seminarium San Fulgencio w Murcji. Udał się do Madrytu, gdzie zaciągnął się do armii. Był konserwatystą i dał się poznać jako obrońca tradycyjnych wartości rodzinnych oraz osoba wspierająca rolników. Jako pisarz reprezentował nurt eklektycznego romantyzmu. Wychwalał potęgę uczuć, piękno przyrody, głębię religijności i niewinność, jako podstawę szczęścia.

Jego tomy poetyckie: Wiosna (1850) i Latem (1853) składają się w całość, w której autor wywodzi nakazy moralne z prostych źródeł, takich jak uwielbienie przyrody i podziw dla piękna natury. W artykułach prasowych posługiwał się błyskotliwym humorem, paradoksami oraz kalamburami.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Liryczne[edytuj | edytuj kod]

  • WiosnaLa primavera (1850)
  • LatemEl estío (1853)
  • Kwiaty i ciernieFlores y espinas (1879)
  • Wiersze pośmiertnieVersos póstumos (1883)

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Dług sercaDeuda del corazón (1872)
  • Złote jabłkoLa manzana de oro (1873)
  • MatkaUna madre (1883)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]