Kanał Łączański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kanał Łączański
Kanał Łączany-Skawina i śluza Borek Szlachecki.JPG
Kanał Łączański – śluza Borek Szlachecki (po lewej) oraz wejście do kanału doprowadzającego wodę do Elektrowni Skawina (w tle).
Kontynent Europa
Państwo Polska
Województwo małopolskie
Początek Wisła (Łączany)
49°59′16″N 19°34′54″E/49,987778 19,581667
Koniec Wisła (Kopanka)
49°59′05″N 19°47′05″E/49,984722 19,784722
Długość 15,7 km
Udostępniony dla żeglugi tak
Kanały wodne Polski

Kanał Łączański[1] (także Kanał Łączany-Skawina) – żeglowny kanał wodny długości 15,7 km poprowadzony równolegle do Wisły łączący Łączany ze Skawiną. Wybudowany został w latach 1955-1958. Doprowadza on wodę do elektrowni w Skawinie oraz służy do poruszania się obiektów pływających o nośności 600 ton. Jest tam klub kajakowy. Kanał Łączany-Skawina jest wąski i zarośnięty wodorostami. Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2002 r. ws. klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych[2], Kanał Łączański ma klasę II.

Kanał Łączany-Skawina jest elementem tzw. Drogi Wodnej Górnej Wisły. Na kanale znajduje się śluza w Borku Szlacheckim. Długość 85 m, szerokość 12 m, spiętrzenie 12,0 m. Czas śluzowania w górę i dół wynosi 45 min[3]. Kanał należy do Zespołu Obiektów Hydrotechnicznych Łączany-Skawina.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.
  2. Dz.U. z 2002 r. Nr 77, poz. 695
  3. Wykaz obiektów Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie