Karina Pankievich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karina Pankievich
Ilustracja
Karina Pankievich (2019)
Zawód, zajęcie aktywistka
Narodowość urugwajska

Karina Pankievichurugwajska aktywistka na rzecz praw osób transpłciowych[1][2][3], przewodnicząca Asociación Trans del Uruguay (ATRU)[4][5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karina urodziła się jako mężczyzna. Przeprowadziła się do Montevideo w wieku 13 lat. Od skończenia 15 roku życia pracowała jako pracownica seksualna podczas dyktatury w Urugwaju. Przemoc i ucisk, przed którym stanęła, doprowadziły ją do opuszczenia Urugwaju. Zamieszkiwała Brazylię i Argentynę. Wróciła do Urugwaju w 1985 roku i odkryła, że wiele osób ze społeczności LGBT chce walczyć o swoje prawa człowieka, ale bało się to zrobić. Dlatego jeszcze w tym samym roku Karina i inni działacze założyli ATRU. ATRU koncentruje się na szkoleniu, wspieraniu i mobilizowaniu aktywistów do promowania i obrony swoich praw[6].

ATRU jest siecią grup walczących o prawa osób transpłciowych w całym kraju i dociera do innych krajów Ameryki Południowej. Jednym z największych sukcesów grupy był Marsz Różnorodności, który obchodzi społeczność LGBT w Urugwaju. W 2019 r. w Marszu Różnorodności wzięło udział ponad 130 000 osób. Brała udział w projekcie dokumentalnym pt. „Trans kobiety bez transfobii przeciwko HIV – AIDS” dla Trans National Base Organisation (OTBN). Dokument dotyczył przypadków łamania praw człowieka kobiet trans w 2017 r.[7][8][9] w Urugwaju. W 2018 r. społeczność transpłciowa w Urugwaju uzyskała prawo gwarantujące przestrzeganie ich podstawowych praw. W 2019 r. konserwatywny parlament Urugwaju chciał odwołać referendum[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elvira Lutz, Cristina Grela y Karina Pankievich fueron declaradas Ciudadanas Ilustres por la Intendencia de Montevideo (hiszp.). feminismos.ladiaria.com.uy, 2019-12-11. [dostęp 2020-03-23].
  2. Los 90 en clave trans (hiszp.). lento.ladiaria.com.uy, 2019-01-04. [dostęp 2020-03-23].
  3. Ley Trans vuelve al tapete entre denuncias penales, firmas y festejos (hiszp.). ecos.la, 2019-05-08. [dostęp 2020-03-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-23)].
  4. Mariangel Solomita: Creando un nuevo futuro trans (hiszp.). elpais.com.uy, 2018-04-15. [dostęp 2020-03-23].
  5. Daniel Isgleas: Ley „trans” se votó bajo acusaciones de „presión” (hiszp.). elpais.com.uy, 2018-10-17. [dostęp 2020-03-23].
  6. Trans rights are “not subject to referendum.” (ang.). ohchr.org. [dostęp 2020-03-23].
  7. Ser trans en los ’90: postales e historias desde Uruguay (hiszp.). agenciapresentes.org, 2020-02-27. [dostęp 2020-03-23].
  8. Etiqueta: Karina Pankievich (hiszp.). argentina.indymedia.org, 2018-10-17. [dostęp 2020-03-23].
  9. Reconocimiento a mujeres que luchan en nombre de todas (hiszp.). montevideo.gub.uy. [dostęp 2020-03-23].
  10. Nuestras historias: “Los derechos de las personas trans no se plebiscitan” (hiszp.). acnudh.org, 2019-12-24. [dostęp 2020-03-23].