Karmnik ościsty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karmnik ościsty
Ilustracja
Systematyka[1].
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina goździkowate
Rodzaj karmnik
Gatunek karmnik ościsty
Nazwa systematyczna
Sagina subulata (Sw.) C. Presl
Fl. sicul. 158. 1826

Karmnik ościsty, karmnik szydlasty (Sagina subulata (Sw.) C. Presl) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae Juss.). Występuje na większości obszaru Europy[2]. W Polsce w środowisku naturalnym jest rzadki, jest natomiast uprawiany[3]. Po 1980 r. potwierdzono tylko jedno stanowisko w Landku[4].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Bardzo niska roślina poduszkowa o wysokości 5-10 cm[3].
Liście
Zakończone ością. Pędy kwiatowe są dołem ulistnione i gruczołowato owłosione[5].
Kwiaty
Białe, wyrastają pojedynczo lub po 2-3 na szypułkach o długości 3-4 cm[5]. Mają tępe działki kielicha o takiej samej długości jak płatki korony.
Owoc
Owocem jest niewiele dłuższa od kielicha torebka.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, chamefit. Rośnie na wilgotnych i piaszczystych miejscach. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Pokrój

Zagrożenia[edytuj]

Kategorie zagrożenia gatunku:

Zastosowanie i uprawa[edytuj]

Jest uprawiany jako roślina ozdobna stosowana głównie w ogródkach skalnych oraz jako roślina okrywowa (w miejscach mniej uczęszczanych)[8][9]. Walorami tego gatunku są bardzo niski wzrost i tworzenie gęstej poduszki z pędów. Oprócz typowej formy istnieją odmiany ozdobne, np. `Aurea` o żółtozielonych pędach[9].

Uprawa[edytuj]

Rozmnaża się go przez podział lub sadzonki, jego rozgałęzione pędy łatwo ukorzeniają się[9]. Roślina dobrze rośnie na glebie przeciętnej (w piaszczystych miejscach), ale lekko wilgotnej. Wymaga nasłonecznionego stanowiska lub półcienistego[8].

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  3. a b Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. A. Popiela Karmnik ościsty. s. 100-101. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  5. a b Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  8. a b Karmnik ościsty - Sagina subulata (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-01].
  9. a b c zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.