Kasyno Oficerskie w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kasyno Oficerskie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-121 z 8 kwietnia 1968
Ilustracja
Kasyno Oficerskie, widok z ul. Westerplatte
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Westerplatte 17
ul. Mikołaja Zyblikiewicza 1
Typ budynku pałacyk
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Tomasz Pryliński
Rozpoczęcie budowy 1889
Ukończenie budowy 19 listopada 1890
Ważniejsze przebudowy 1910
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa konturowa Starego Miasta w Krakowie, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kasyno Oficerskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kasyno Oficerskie”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kasyno Oficerskie”
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kasyno Oficerskie”
Ziemia50°03′37,5″N 19°56′38,0″E/50,060417 19,943889

Kasyno Oficerskie – zabytkowy budynek znajdujący się w centrum Krakowa, przy zbiegu ulic Zyblikiewicza (nr 1) i Westerplatte (nr 17).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie z końca XIX wieku. widok z ul. Westerplatte, w miejscu widocznego przed kasynem ogrodu obecnie jest wylot ul. Zyblikiewicza
Widok z tego samego miejsca, ponad 100 lat później - 2015

Budynek przypominający pałacyk zbudowany w stylu neorenesansowym był siedzibą kasyna oficerskiego, pierwszego środowiskowego klubu w Krakowie.

Kasyno zbudowano w latach 1889-1890 według projektu Tomasza Prylińskiego, zaś nadzór nad budową sprawował Karol Knaus. Uroczyste oddanie budynku do użytku odbyło się 19 listopada 1890 roku. Pryliński w swym projekcie oparł się na sformułowanym przez angielskiego architekta Charlesa Barry’ego (autora m.in. londyńskich The Traveler's Club i The Reform Club uchodzących za wzorce architektury klubowej). Pierwotnie kasyno składało się z reprezentacyjnej klatki schodowej z garderobą. Na parterze i pierwszym piętrze znajdowało się foyer, duża sala reprezentacyjna na piętrze oraz przyległa do niej mniejsza, biblioteka, pokoje dla żon oficerów, czytelnia i sala bilardowa. Na parterze mieściła się sala jadalna oraz bufet. Obok przylegały pokoje dla ordynansów i pokój oficera zarządzającego budynkiem.

W 1910 zlikwidowany został ogród poprzedzający wejście, gdyż w miejscu tym wytyczono ulicę Zyblikiewicza. W tymże samym roku obiekt przebudowano według projektu Maksymiliana Hoffmana. Przebudowa poza kilkoma detalami zewnętrznymi dotyczyła głównie wnętrza budynku. Neorenesansowe dekoracje zastąpiono secesyjnymi. Powstała wielka sala balowo-teatralna udekorowana sztukaterią, dekoracjami stropu i wnęką ponad sceną. We wnęce tej umieszczono popiersie cesarza Franciszka Józefa, a obecnie znajduje się w nim herb Krakowa. Budynek zarządzany jest przez Wojskowy Ośrodek Kultury i pełni rolę klubu garnizonowego. Co jakiś czas odbywają się w nim imprezy o charakterze otwartym kiedy można podziwiać bogaty wystrój wnętrza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]