Kasyno Oficerskie w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kasyno Oficerskie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-121 z 8 kwietnia 1968
Ilustracja
Kasyno Oficerskie, widok z ul. Westerplatte
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Westerplatte 17
ul. Mikołaja Zyblikiewicza 1
Typ budynku pałacyk
Styl architektoniczny neorenesans
Architekt Tomasz Pryliński
Rozpoczęcie budowy 1889
Ukończenie budowy 19 listopada 1890
Ważniejsze przebudowy 1910
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Kasyno Oficerskie
Kasyno Oficerskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kasyno Oficerskie
Kasyno Oficerskie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kasyno Oficerskie
Kasyno Oficerskie
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kasyno Oficerskie
Kasyno Oficerskie
Ziemia50°03′37,5″N 19°56′38,0″E/50,060417 19,943889

Kasyno Oficerskie – zabytkowy budynek znajdujący się w centrum Krakowa, przy zbiegu ulic Zyblikiewicza (nr 1) i Westerplatte (nr 17).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcie z końca XIX wieku. widok z ul. Westerplatte, w miejscu widocznego przed kasynem ogrodu obecnie jest wylot ul. Zyblikiewicza
Widok z tego samego miejsca, ponad 100 lat później - 2015

Budynek przypominający pałacyk zbudowany w stylu neorenesansowym był siedzibą kasyna oficerskiego, pierwszego środowiskowego klubu w Krakowie.

Kasyno zbudowano w latach 1889-1890 według projektu Tomasza Prylińskiego, zaś nadzór nad budową sprawował Karol Knaus. Uroczyste oddanie budynku do użytku odbyło się 19 listopada 1890 roku. Pryliński w swym projekcie oparł się na sformułowanym przez angielskiego architekta Charlesa Barry’ego (autora m.in. londyńskich The Traveler's Club i The Reform Club uchodzących za wzorce architektury klubowej). Pierwotnie kasyno składało się z reprezentacyjnej klatki schodowej z garderobą. Na parterze i pierwszym piętrze znajdowało się foyer, duża sala reprezentacyjna na piętrze oraz przyległa do niej mniejsza, biblioteka, pokoje dla żon oficerów, czytelnia i sala bilardowa. Na parterze mieściła się sala jadalna oraz bufet. Obok przylegały pokoje dla ordynansów i pokój oficera zarządzającego budynkiem.

W 1910 zlikwidowany został ogród poprzedzający wejście, gdyż w miejscu tym wytyczono ulicę Zyblikiewicza. W tymże samym roku obiekt przebudowano według projektu Maksymiliana Hoffmana. Przebudowa poza kilkoma detalami zewnętrznymi dotyczyła głównie wnętrza budynku. Neorenesansowe dekoracje zastąpiono secesyjnymi. Powstała wielka sala balowo-teatralna udekorowana sztukaterią, dekoracjami stropu i wnęką ponad sceną. We wnęce tej umieszczono popiersie cesarza Franciszka Józefa, a obecnie znajduje się w nim herb Krakowa. Budynek zarządzany jest przez Wojskowy Ośrodek Kultury i pełni rolę klubu garnizonowego. Co jakiś czas odbywają się w nim imprezy o charakterze otwartym kiedy można podziwiać bogaty wystrój wnętrza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]