Kazimierz Stawiński
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data śmierci | |
Zawód, zajęcie |
stomatolog |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Kazimierz_Mieczys%C5%82aw_Stawi%C5%84ski_tomb_Junikowo_Poznan.jpg/240px-Kazimierz_Mieczys%C5%82aw_Stawi%C5%84ski_tomb_Junikowo_Poznan.jpg)
Kazimierz Mieczysław[1] Stawiński (ur. 14 maja 1918 w Zagłębiu Dąbrowskim[2], zm. 11 maja 1996[3]) – polski lekarz, stomatolog, profesor.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1938 ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne w Mysłowicach, a w 1939 Szkołę Podchorążych w Częstochowie. Był uczestnikiem kampanii wrześniowej w stopniu kaprala podchorążego (od Częstochowy poprzez Lubliniec i Kutno do Warszawy). Był więziony w Oflagu IIC Woldenberg w Dobiegniewie, gdzie ukończył 5-miesięczny kurs dentystyczny w 1944. Po zakończeniu wojny studiował w Studium Lekarsko-Dentystycznym Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie uzyskał dyplom w 1949 i kontynuował studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. Ukończył je w 1951. Od 1948 pracował jako młodszy asystent na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. W 1951 uzyskał dyplom doktora medycyny dentystycznej (praca zatytułowana „Ochrona żywotności miazgi u dzieci metodą pośredniego pokrywania”). Habilitował się pracą „O możliwościach rozszerzenia wskazań do utrzymania żywotności miazgi zęba” i uzyskał stanowisko docenta. Profesorem nadzwyczajnym został w 1966, a zwyczajnym profesorem nauk medycznych w 1976. Od 1953 do 1969 był prodziekanem Oddziału Stomatologicznego Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Poznaniu. Tworzył i kierował do emerytury w 1988 pierwszą polską Samodzielną Pracownią Stomatologii Przemysłowej (potem Zakład Chorób Błony Śluzowej i Stomatologii Przemysłowej)[2].
Od 1956 współpracował z „Czasopismem Stomatologicznym” i był członkiem rozszerzonego komitetu redakcyjnego tego pisma, jak również przez 22 lata redaktorem naczelnym. Od 1962 był tez członkiem kolegium redakcyjnego „Parodontologii Polskiej”, a od 1972 był redaktorem działu w „Czasopiśmie Stomatologicznym”[2].
Pełniąc funkcję kierownika Katedry i Zakładu Stomatologii Zachowawczej poznańskiego Uniwersytetu Medycznego wypromował dziewięciu doktorów nauk medycznych, jak również był opiekunem dwóch habilitacji: Marii Kobylańskiej oraz Lesława Wójciaka (obie w 1967)[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Uniwersytet Medyczny w Poznaniu, STAWIŃSKI KAZIMIERZ 1918-1996, „Bibliografia Publikacji UM w Poznaniu”, 150.254.179.40 [dostęp 2023-11-29] .
- ↑ a b c Hubert Wanyura , Rys Historyczny, „Index Copernicus”, ztr.skwp.pl, grudzień 2005 [dostęp 2023-11-29] .
- ↑ napis na nagrobku, Cmentarz Junikowski w Poznaniu
- ↑ KSZiE UMP, Historia Kliniki – KSZiE [online] [dostęp 2023-11-29] (pol.).