Kevin-Prince Boateng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kevin-Prince Boateng
Ilustracja
Kevin-Prince Boateng (2015)
Data i miejsce
urodzenia
6 marca 1987
Berlin Zachodni
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 185 cm[1]
Masa ciała 87 kg[1]
Informacje klubowe
Obecny klub Eintracht Frankfurt
Kariera juniorska
1994–1995
1995–1996
1996–2005
Hertha BSC
Reinickendorfer Füchse
Hertha BSC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2005–2007
2007–2009
2009
2009–2010
2010–2011
2010–2011
2011–2013
2013–2015
2016
2016–2017
2017-
Hertha BSC
Tottenham
Borussia Dortmund (wyp.)
Portsmouth
Genoa
Milan (wyp.)
Milan
Schalke 04
Milan
Las Palmas
Eintracht Frankfurt
42 (4)
14 (0)
10 (0)
22 (3)
0 (0)
26 (3)
48 (7)
46 (6)
11 (1)
29 (10)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2001–2002
2002–2003
2003–2004
2004–2005
2006
2006–2009
2010–2014
 Niemcy U-15
 Niemcy U-16
 Niemcy U-17
 Niemcy U-19
 Niemcy U-21
 Niemcy U-21
 Ghana
4 (1)
11 (3)
10 (1)
12 (7)
2 (0)
6 (0)
15 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 18 sierpnia 2017.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 18 sierpnia 2017.

Kevin-Prince Boateng (ur. 6 marca 1987 w Berlinie Zachodnim) – ghański piłkarz niemieckiego pochodzenia występujący na pozycji napastnika lub pomocnika w niemieckim klubie Eintracht Frankfurt i Reprezentant Ghany w latach 2010–2014. Uczestnik Mistrzostw Świata 2010 i 2014.

Kariera klubowa[edytuj]

W latach 2005–2007 Boateng występował w niemieckiej Hercie BSC, dla której wystąpił w 43 meczach i strzelił 5 bramek. W lipcu 2007 podpisał czteroletni kontrakt z Tottenhamem Hotspur[2]. 12 stycznia 2009 został wypożyczony do Borussii Dortmund i po zakończeniu ligowych rozgrywek powrócił do Tottenhamu. 28 sierpnia 2009 został piłkarzem Portsmouth, do którego trafił za 4 miliony funtów[3][4]. 14 sierpnia 2010 zawodnik podpisał kontrakt z Genoą. Od razu dostał jednak zgodę na treningi z Milanem[5][6], do którego dołączył po przejściu testów medycznych na zasadzie rocznego wypożyczenia z opcją pierwokupu. W zamian za wypożyczenie, Milan oddał zespołowi z Genui połowy kart Rodneya Strassera i Giacoma Beretty[7]. 30 sierpnia 2013 Boateng został piłkarzem FC Schalke 04[8]. W maju 2015 Schalke zerwało kontrakt z Sidneyem Samem i Boatengiem. 4 stycznia 2016 Milan poinformował o podpisaniu półrocznego kontraktu z Boatengiem.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Zawodnik reprezentował barwy reprezentacji Niemiec do lat 15, 16, 19 i 21 łącznie w 41 spotkaniach. Ostatecznie zdecydował się jednak na reprezentowanie barw Ghany, z którą wystąpił na Mistrzostwach Świata 2010. W listopadzie 2011 zakończył reprezentacyjną karierę z powodu trapiących go co jakiś czas kontuzji, przez które nie mógłby występować na dwóch frontach naraz. 24 sierpnia 2013 oficjalnie potwierdził powrót do reprezentacji Ghany. Wystąpił na Mundialu w Brazylii 2014.

Sukcesy[edytuj]

Indywidualne[edytuj]

Życie prywatne[edytuj]

Przyrodni brat Kevina-Prince'a, Jérôme, jest graczem Bayernu Monachium i reprezentantem Niemiec[9]. Dziadek Boatenga był kuzynem Helmuta Rahna, piłkarza, który w finale Mistrzostw świata w 1954 strzelił gola dającego zwycięstwo drużynie RFN.

Uwagi

  1. Otrzymał brązowy medal Fritza Waltera w kategorii wiekowej do lat 18

Przypisy

  1. a b Kevin-Prince Boateng (hiszp.). udlaspalmas.es. [dostęp 2017-07-23].
  2. Tottenham sign midfielder Boateng (ang.). bbc.co.uk, 2007-07-31. [dostęp 2013-12-23].
  3. Frank Malley: Portsmouth sign Boateng from Tottenham (ang.). independent.co.uk, 2009-08-28. [dostęp 2013-12-23].
  4. Portsmouth wrap up four signings (ang.). bbc.co.uk, 2009-08-28. [dostęp 2013-12-23].
  5. Kevin-Prince Boateng leaves Portsmouth for Italy (ang.). bbc.co.uk, 2010-08-18. [dostęp 2013-12-23].
  6. It's complicated! AC Milan confirm Kevin-Prince Boateng signing... hours after Genoa land Portsmouth midfielder for £5m (ang.). dailymail.co.uk, 2010-08-18. [dostęp 2013-12-23].
  7. OFICJALNE: Kevin Prince Boateng piłkarzem Milanu!
  8. S04 verpflichtet Kevin-Prince Boateng (niem.). schalke04.de, 2013-08-30. [dostęp 2013-12-23].
  9. Mixed emotions for Boateng (ang.). fifa.com. [dostęp 22 czerwca 2014].

Bibliografia[edytuj]