Klasztor Świętego Jerzego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klasztor Świętego Jerzego
Klasztor Świętego Jerzego
Państwo  Palestyna
 Izrael
Miejscowość Wadi al-Kilt, k. Jerozolimy
Kościół Patriarchat Jerozolimski (prawosławny)
Obiekty sakralne
Cerkiew Przenajświętszej Bogurodzicy
Data budowy 420–430
Data zburzenia 614
Data reaktywacji 1179
Położenie na mapie Palestyny
Mapa lokalizacyjna Palestyny
Klasztor Świętego Jerzego
Klasztor Świętego Jerzego
Ziemia31°50′40″N 35°24′51″E/31,844500 35,414100

Klasztor Świętego Jerzego[1], (także: klasztor św. Jerzego Koziby) – monaster wzniesiony w latach 420–430 na urwisku Wadi al-Kilt przez pięciu eremitów jako oratorium, a około 480 przekształcony w klasztor. W VI wieku kierował nim św. Jerzy Koziba. Monaster został zniszczony podczas najazdu perskiego w 614. Odbudowany przez cesarza Manuela I Komnena. Późniejsza historia nie jest znana. Relacje z XV wieku wspominają jedynie o opustoszałych ruinach monasteru.

Odbudowa porzuconego klasztoru miała miejsce w latach 1878–1901. W klasztornej cerkwi świętych Jana i Jerzego zachowała się mozaikowa posadzka datowana na VI wiek. W świątyni przechowywany jest relikwiarz zawierający czaszki czternastu mnichów, którzy zostali zabici przez Persów w 614. W niszy znajduje się grób św. Jerzego Koziby. Narteks łączy tę cerkiew z główną świątynią monastyru – pod wezwaniem Przenajświętszej Bogurodzicy[2].

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Protokół 48. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw. , s. 48. posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw, 2010-02-24. Główny Urząd Geodezji i Kartografii (pol.). 
  2. Jerome Murphy-O’Connor: Przewodnik po Ziemi Świętej (tłum. Marek Burdajewicz). Warszawa: Oficyna Wydawnicza Vocatio, 2001, s. 408. ISBN 978-83-7492-107-7.