Klimat kontynentalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Klimat kontynentalny – jeden z podstawowych rodzajów klimatu. Kształtuje się w głębi lądu i powstaje w wyniku dominującego wpływu na atmosferę dużych mas lądowych. Wyróżnia się największą dobową oraz roczną amplitudą temperatury powietrza. Lata są upalne, a zimy surowe, mroźne[1]. Wraz ze zwiększaniem się odległości od morza maleje wilgotność powietrza, przeciętne zachmurzenie nieba oraz ilość opadów[2]. Zwiększone jest za to zapylenie powietrza.

Ten typ klimatu jest charakterystyczny dla wewnętrznych regionów kontynentów. Obszarami o klimacie kontynentalnym są Azja Centralna, Europa Wschodnia oraz wewnętrzne regiony Ameryki Północnej[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. klimat kontynentalny, pwn.pl.
  2. a b Continental Climate, enviropedia.org.uk.