Klub Konstrukcjonalistów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Na parterze tego budynku mieściła się niegdyś kawiarnia, w której spotykali się Konstrukcjonaliści

Klub Konstrukcjonalistów – klub literacki, zapoczątkowany jesienią 1911 roku spotkaniami literatów w Kawiarni Szkockiej we Lwowie. Należeli do niego m. in. Roman Jaworski, Piotr Dunin-Borkowski, Roman Zrębowicz i Mieczysław Rettinger. Na zebraniach bywali również czasem Ostap Ortwin i Karol Irzykowski. Wewnętrzny regulamin klubu zakładał elegancję i dystynkcję w ubiorze oraz zachowaniu. Tematy rozmów jego członków były bardzo szerokie, a ich filozofia, tworzona przede wszystkim przez Romana Jaworskiego, obejmowała przede wszystkim kwestie estetyczne. Konstrukcja miała być drogą do ocalenia sztuki w okresie wielorakich zmian, zachodzących w świecie współczesnym. Akcentowano również rolę konstrukcji w procesie twórczości artystycznej[1].

Od 1920 roku w z inicjatywy Romana Zrębowicza, publikowane było w Warszawie czasopismo "Krokwie", mające być organem Klubu. Pismo to, mające być dwumiesięcznikiem, ukazało się jednak jedynie dwukrotnie w półrocznych odstępach czasu. Tym samym idee Konstrukcjonalistów nie stały się istotnym elementem ówczesnych sporów estetycznych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Radosław Okulicz-Kozaryn: Gest pięknoducha : Roman Jaworski i jego estetyka brzydoty. Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN. Wydaw., 2003, s. 158. ISBN 83-89348-09-8.
  2. Radosław Okulicz-Kozaryn: Gest pięknoducha : Roman Jaworski i jego estetyka brzydoty. Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN. Wydaw., 2003, s. 161. ISBN 83-89348-09-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Radosław Okulicz-Kozaryn: Gest pięknoducha : Roman Jaworski i jego estetyka brzydoty. Warszawa: Instytut Badań Literackich PAN. Wydaw., 2003. ISBN 83-89348-09-8.