Kościół św. Antoniego Padewskiego w Jerzmanicach-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół filialny pw. św. Antoniego Padewskiego
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1907/551 z dnia 17.03.1959[1]
Kościół filialny
Ilustracja
Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Jerzmanice-Zdrój
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Kościół filialny Narodzenia NMP w Złotoryi
Wezwanie Antoni Padewski
Położenie na mapie gminy wiejskiej Złotoryja
Mapa konturowa gminy wiejskiej Złotoryja, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny pw. św. Antoniego Padewskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny pw. św. Antoniego Padewskiego”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny pw. św. Antoniego Padewskiego”
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa konturowa powiatu złotoryjskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny pw. św. Antoniego Padewskiego”
Ziemia51°06′59,6″N 15°52′13,0″E/51,116556 15,870278

Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego w Jerzmanicach-Zdroju - rzymskokatolicka świątynia w miejscowości Jerzmanice-Zdrój w województwie dolnośląskim. Jest to kościół filialny parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Złotoryi.

Msze święte i inne nabożeństwa[edytuj | edytuj kod]

Msze święte odbywają się w każdą niedzielę o godzinie 9:30, msza noworoczna z reguły o godzinie 14:00, pasterka 24 grudnia o godzinie 23:00, procesja rezurekcyjna w okresie wielkanocnym o godzinie 6:00. Odpust w jerzmanickiej świątyni odbywa się w niedzielę najbliższą 13 czerwca.

Architektura kościoła[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest budowlą jednonawową, powstałą na planie prostokątna z licznymi odkształceniami w postaci dobudowanych części. W przeszłości posiadał dwie wieże, jedna z nich spłonęła, historia drugiej do końca nie jest znana. Dziś pozostała tylko jej część - wiadomo, że była wyższa. Świątynia jest budynkiem murowanym, orientowanym. Posiada prostokątne, oskalpowane prezbiterium oraz bezżebrowe sklepienie nad ołtarzem.

Istnieją dwa wejścia do kościoła - barokowy portal zachodni oraz portal południowy. Wewnątrz znajdują się dwupoziomowe drewniane empory z XVIII wieku oraz liczne kolumny, półkolumny i filary, wykonane również z drewna. Kościół posiada betonową posadzkę.

Część ścian kościoła w wyższych partiach wykonana jest z drewna. Znajduje się w niej dzwonnica z dzwonem. Zakrystia znajduje się po lewej stronie od wejścia.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Wewnątrz świątyni znajdują się figury św. Piotra i Pawła, białe, drewniane prezbiterium z ołtarzem oraz boczną, mniejszą amboną. W czasie używania świątyni przez protestantów najprawdopodobniej dobudowana została drewniana ambona na podwyższeniu, pod którą znajduje się kamienna chrzcielnica. Prezbiterium od reszty świątyni oddziela niewielkie podwyższenie oraz wysokie na ok. 50 cm balustrady.

Znajduje się tu kilka epitafiów z XVI wieku, przedstawiających m.in. syna pastora, właściciela lokalnego majątku, jego żony i córki.[2][3][4]

Historia świątyni[edytuj | edytuj kod]

Kościół powstał najprawdopodobniej już w XIV wieku, chociaż według jednej z legend, nawet wcześniej, po około połowy wieku XIII, kiedy to bo bitwie z Mongołami księżna Jadwiga odnalazła ciało swojego syna i ufundowała kilka kościołów. Jednym z nich miał być właśnie ten kościół.

Od roku 1527 służył protestantom. Świątynia znacznie ucierpiała podczas wojny trzydziestoletniej, odbudowana została w 2. połowie XVII wieku, a około 1700 roku został rozbudowany. Przebudowywany w XVIII i XIX wieku.

Podczas I wojny światowej dzwony zostały zarekwirowane na potrzeby armii pruskiej.

Od 1945 roku ponownie służy wyznawcom katolicyzmu, tuż po wyzwoleniu wsi był jednak używany przez Armię Czerwoną jako stadnina dla koni.[3][5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]