Kościół św. Marii Magdaleny i klasztor Reformatów w Koninie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół klasztorny reformatów
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 54 z 5 lutego 1965
Ilustracja
Zespół klasztorny reformatów w Koninie
Państwo

 Polska

Miejscowość

Konin
ul. Reformacka 2

Kościół

Kościół katolicki

Rodzaj klasztoru

Wspólnota zakonna

Właściciel

Franciszkanie reformaci

Prowincja

Matki Bożej Anielskiej

Gwardian

o. Jeremiasz Marek Szewczyński OFM

Klauzura

nie

Typ zakonu

męski

Liczba zakonników

6

Obiekty sakralne
Kościół

św. Marii Magdaleny

Fundator

Zygmunt III Waza

Styl

barokowy

Materiał budowlany

cegła

Data budowy

1727-1733

Położenie na mapie Konina
Mapa konturowa Konina, na dole znajduje się punkt z opisem „KoninZespół klasztorny reformatów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „KoninZespół klasztorny reformatów”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „KoninZespół klasztorny reformatów”
Ziemia52°12′12″N 18°15′20″E/52,203333 18,255556
Strona internetowa klasztoru

Kościół świętej Marii Magdaleny i klasztor Reformatów w Koninierzymskokatolicki kościół parafialny i klasztor franciszkanów reformatów w Koninie, na dawnym Przedmieściu Kolskim, przy ulicy Reformackiej.

Kościół św. Marii Magdaleny pochodzi z roku 1727 barokowy, jednonawowy. Posiada trzy ołtarze późnobarokowe z połowy XVIII wieku. W kościele zachowała się rzeźba Pieta Chrystusa Frasobliwego, o charakterze ludowym, z roku 1430 oraz gotycka rzeźba Madonny z Dzieciątkiem z 1490 roku. Klasztor przytyka od wschodu dwoma skrzydłami do kościoła. Zabudowanie klasztorne wzniesione w 1733 przez brata Mateusza Osieckiego. Dwukondygnacyjny na planie podkowy z wirydarzem pośrodku. Kondygnacje oddzielone gzymsem kordonowym. U zbiegu skrzydeł północnego i wschodniego rotunda na cokole mieszcząca pierwotnie bibliotekę. Dawniej kościół klasztorny, od 1969 również parafialny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Maluśkiewicz: Zabytkowe klasztory w Wielkopolsce. Poznań: Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej i Centrum Animacji Kultury, 2006, s. 132-135. ISBN 83-87816-75-2.