Kościół św. Bonawentury na Palatynie
Kościół tytularny | |||||||||||
Fronton kościoła | |||||||||||
Państwo | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Miejscowość |
Rzym | ||||||||||
Wyznanie | |||||||||||
Kościół | |||||||||||
Wezwanie | |||||||||||
Przedmioty szczególnego kultu | |||||||||||
Relikwie | |||||||||||
| |||||||||||
| |||||||||||
Położenie na mapie Rzymu ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie Włoch ![]() | |||||||||||
Położenie na mapie Lacjum ![]() | |||||||||||
![]() | |||||||||||
Strona internetowa |
Kościół św. Bonawentury na Palatynie (wł. Chiesa di San Bonaventura al Palatino) – kościół klasztorny franciszkanów na Palatynie w Rzymie, w rione Campitelli, kościół tytularny.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Klasztor i kościół zostały wzniesione w 1675 na pozostałościach antycznej cysterny. Fundatorem był kard. Carlo Barberini, który w ten sposób chciał przyczynić się do reformy franciszkanów propagowanej przez Bonawenturę z Barcelony. Kościół był częścią franciszkańskiego eremu. W 1846 wspólnocie na Palatynie podlegały cztery franciszkańskie eremitoria: Santa Maria delle Grazie w Ponticelli, San Cosimato w Vicovaro, San Pietro Apostolo w Pofi oraz Santa Maria delle Grazie w Vallecorsa[1].
Świątynia i klasztor były przebudowywane w latach 1839-1840 dzięki funduszom rodziny włoskich bankierów Torlonich. W kościele znajdują się relikwie św. Leonarda z Porto Maurizio. W ołtarzu głównym obraz Filippo Micheliego Niepokalane poczęcie[2][3].
Kościół jest miejscem formacji młodzieży z ruchu Gifra[4].
28 czerwca 2018 papież Franciszek ustanowił go kościołem tytularnym kardynałów prezbiterów.
Kardynałowie
[edytuj | edytuj kod]- Joseph Coutts (od 2018)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Convento S. Bonaventura. www.fratipalatino.org. [dostęp 2017-09-11]. (wł.).
- ↑ S. Bonaventura al Palatino. www.romasegreta.it. [dostęp 2017-09-11]. (wł.).
- ↑ S. Bonaventura al Palatino. www.romaspqr.it. [dostęp 2017-09-11]. (wł.).
- ↑ Gifra. www.fratipalatino.org. [dostęp 2017-09-11]. (wł.).