Koncentracja (ekonomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy terminu z ekonomii dotyczącego łączenia przedsiębiorstw. Zobacz też: inne znaczenia.

Koncentracja – termin obejmujący rozmaite typy transakcji w zakresie łączenia przedsiębiorstw, takie jak połączenia, nabycia, przejęcia oraz pewne rodzaje wspólnych przedsięwzięć[1].

Koncentracja to w ekonomii proces zwiększania siły przedsiębiorstw. Ma on miejsce, gdy na rynku towarów jeden producent zyskuje wyraźną przewagę nad innymi (koncentracja produkcji) lub gdy to samo dzieje się na rynku kapitałów (koncentracja kapitałowa).

Koncentracja przedsiębiorstw występuje wtedy, gdy partnerzy związku przedsiębiorstw tracą swą samodzielność gospodarczą na rzecz centralnego kierownictwa, któremu są podporządkowani. Często rezygnują oni przy tym ze swej odrębności prawnej. Wśród zrzeszeń przedsiębiorstw utworzonych na zasadzie koncentracji można wymienić koncern, holding, trust i fuzję.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wytyczne w sprawie oceny horyzontalnego połączenia przedsiębiorstw na mocy rozporządzenia Rady w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (2004/C 31/03). (CELEX: 52004XC0205(02))