Fuzja (ekonomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fuzja (ang. merger) – połączenie co najmniej dwóch przedsiębiorstw w jedno. Polega na wchłonięciu jednego przedsiębiorstwa przez inne lub utworzeniu z łączonych przedsiębiorstw zupełnie nowego przedsiębiorstwa[1].

Rodzaje fuzji[edytuj]

Fuzja pozioma (horyzontalna) – gdy łączące się przedsiębiorstwa produkują podobne produkty w tej samej branży. Motywami łączenia się przedsiębiorstw horyzontalnie mogą być: chęć redukcji kosztów, podniesienie efektywności, korzyści skali czy wzrost bezpieczeństwa. Skutkami tego typu fuzji są: wzrost stopnia koncentracji i wzrost siły rynkowej przedsiębiorstwa.

W tej grupie wyróżniamy fuzje rozszerzające rynek i fuzje rozszerzające ofertę.

Ten rodzaj fuzji głównie stosuje się w celu zwiększenia udziału w rynku, dlatego często budzi on sprzeciw organów antymonopolowych (nadużycia pozycji dominującej). Pożytecznym skutkiem tego modelu fuzji, z punktu widzenia konsumenta, może być wzrost dążenia do obniżki kosztów w sektorze, który jest wynikiem dopasowania poziomu kosztów i cen do poziomu dominującego przedsiębiorstwa w branży.

Fuzja pionowa (wertykalna) – gdy łączą się przedsiębiorstwa zajmujące się różnymi etapami powstawania tego samego produktu.

Motywem łączenia się przedsiębiorstw w sposób wertykalny jest zazwyczaj chęć zwiększenia kontroli nad etapami składowymi prowadzonej działalności gospodarczej.

W tej grupie wyróżnia się fuzję pionową w górę i fuzję pionową w dół' w zależności od tego, czy podmiot łączy się ze swoim dotychczasowym dostawcą (w dół), czy z dotychczasowym odbiorcą (w górę).

Fuzja konglomeratowa – ma miejsce, gdy przedsiębiorstwa działają w innych branżach.

Motywami skłaniającymi do takich fuzji mogą być: dywersyfikacja asortymentu produkcji, utworzenie wielobranżowego konglomeratu itp.

Podstawowe rodzaje operacji to MBO (Management Buy-Out), LBO (Leverage Buy-Out), LMBO (Leverage Management Buy-Out).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Fuzja. W: red. Bogdan Miedziński, Stefan Biczyński: Słownik ekonomiki i organizacji przedsiębiorstwa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1991, s. 46. ISBN 8320808456.