Konfederacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konfederacja – luźny związek państw oparty na umowie międzynarodowej w celu prowadzenia wspólnej polityki zagranicznej. Z reguły nie ma scentralizowanej władzy. Państwa tworzące konfederację pozostają suwerennymi podmiotami prawa międzynarodowego[1].

Związek państw[edytuj]

Mimo nazwy konfederacją nie była Konfederacja Granady (1858–1863).

Konfederacje w Polsce przedrozbiorowej[edytuj]

 Osobny artykuł: Konfederacja (historia Polski).

Od czasów Zjednoczonego Królestwa Polskiego do rozbiorów konfederacja oznaczała lokalny lub ogólnopaństwowy związek szlachty, duchownych lub mieszczan utworzony dla osiągnięcia określonych celów; najsłynniejszymi były konfederacja tyszowiecka, konfederacja barska oraz konfederacja targowicka. W I Rzeczypospolitej konfederaci zwoływali sejm, obradujący wtedy pod węzłem konfederacji – wówczas uchwały mogły być zatwierdzane zwykłą większością głosów.

Partie polityczne[edytuj]

Wszystkie powyższe ugrupowania związane są z Adamem Słomką.

Organizacje oporu i niepodległościowe[edytuj]

Związek zawodowy[edytuj]

Przypisy

  1. W.W. Góralczyk W.W., Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]