Konrad Kurc
Konrad Kurc ps. Joland (ur. 15 marca 1896 w Niemirowie (Podole), zm. 3 sierpnia 1944 w Pruszkowie) – polski działacz patriotyczny, uczestnik walk w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej 1920, pracownik pruszkowskiej elektrowni - rozstrzelany za udział w zrywie powstańczym w sierpniu 1944.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Konrad_Kurc_-_mural_w_Pruszkowie.jpg/220px-Konrad_Kurc_-_mural_w_Pruszkowie.jpg)
Urodził się w rodzinie plenipotenta dóbr Potockich – Teodora Kurca. Po ukończeniu gimnazjum w Kijowie rozpoczął naukę na Wydziale Rolniczym tamtejszej politechniki. Naukę przerwał wybuch I wojny światowej, czynnie włączył się do walk i brał m.in. udział w wysadzeniu bolszewickiego składu amunicji. W październiku 1919 przedostał się do Warszawy, gdzie wcześniej schronienie znalazła jego matka i siostry. Ochotniczo zgłosił się do walki w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920, przydzielono go do 1 pułku zapasowego szwoleżerów. Walczył pod dowództwem gen. Gustawa Orlicz-Dreszera, a następnie w oddziale dowodzonym przez gen. Juliusza Rómmla. Po zakończeniu działań wojennych podjął pracę w warszawskiej Kasie Chorych, równocześnie rozpoczął naukę w Szkole Mechanicznej im. H.Wawelberga i S.Rotwalda. Następnie uczęszczał na kursy buchalterii i języków obcych. Zdobyte wykształcenie pozwoliło mu podjąć w 1931 pracę kierownika biura finansowo-personalnego w pruszkowskiej elektrowni. Zatrudnienie w elektrowni zwalniało z obowiązku mobilizacji we wrześniu 1939. Od lipca 1940 Konrad Kurc był jednym z członków Rady Głównej Opiekuńczej w Pruszkowie. W 1941 przystąpił do tworzonego na terenie elektrowni plutonu Wojskowej Służby Ochrony Powstania, będącego częścią kompanii WSOP „Nenufar”. Gdy w Warszawie wybuchło powstanie pluton opanował elektrownię, niestety nie otrzymawszy pomocy z zewnątrz walczący poddali się. Niemcy przeprowadzili śledztwo podczas którego wytypowali pięciu mężczyzn podejrzanych o przywództwo w niepodległościowym zrywie. Jeden z hitlerowców wskazał Konrada Kurca jako aktywnie uczestniczącego w walkach. Po przeprowadzonym brutalnym przesłuchaniu w dniu 3 sierpnia 1944 Konrad Kurc został rozstrzelany na rampie kolejowej w Pruszkowie. W dowód uznania, za męstwo i wytrwałość (podczas śledztwa Konrad Kurc nikogo nie zdradził) pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Walecznych[1] i Krzyżem Powstańczym.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 72 Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 8 listopada 1946 r. „za zasługi przy zabezpieczeniu, odbudowie i organizacji przemysłu energetycznego w okręgu warszawskim”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Józef Matusiak. Żyli wśród nas - Konrad Kurc ps. Joland. „Dzwon Żbikowa”, styczeń 1992. [martwy link]
- Rozmowa z Andrzejem Kurcem na str. Muzeum Dulag 121.
- Ludzie związani z Pruszkowem
- Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym
- Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie w dystrykcie warszawskim Generalnego Gubernatorstwa
- Polacy w I wojnie światowej
- Powstańcy warszawscy
- Urodzeni w 1896
- Zmarli w 1944
- Żołnierze Armii Krajowej