Niemirów (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Niemirowa w obwodzie winnickim. Zobacz też: inne miasta o tej nazwie.
Niemirów
Немирів
Ilustracja
Młyn wodny
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Rejon niemirowski
Populacja (2016)
• liczba ludności

11 822[1]
Nr kierunkowy +380 4331
Kod pocztowy 22800-22805
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Niemirów
Niemirów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Niemirów
Niemirów
Ziemia48°58′46″N 28°50′38″E/48,979444 28,843889
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Niemirów (ukr. Неми́рів, Nemyriw) – miasto na Ukrainie, na Podolu, siedziba władz rejonu niemirowskiego w obwodzie winnickim. Ludność - 11 822 mieszkańców (2016).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pałac przed 1928 rokiem

W starożytności istniała tu osada scytyjska. Pierwsza wzmianka o Niemirowie pochodzi z 1506. Od 1566 znajdował się w granicach nowo utworzonego województwa bracławskiego. Prywatne miasto szlacheckie w 1627 roku należało do kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego[2]. Przed 1741 na dworze Potockich w Niemirowie służył pułkownik nadwornych kozaków Sawa Czały, ojciec Józefa Sawy-Calińskiego, konfederata barskiego. Potoccy odbudowali podupadający zamek. Wincenty Potocki (zm. 1825) w zamku umieścił fabrykę sukna. W murowano-drewnianym pałacu przyjmowany był król Polski Stanisław August Poniatowski. Nowy dwukondygnacyjny pałac po rozebraniu starego wzniosła ks. Maria Szczerbatowa w latach 1894-1917[3] w stylu empire. Pałac posiadał portyk z sześcioma kolumnami greckimi podtrzymującymi trójkątny fronton[4].

Quote-alpha.png
...Jaworski prowadził swój dywizjon na Kaczanówkę, oddział miał bowiem usypać mogiłę na grobie panny Mroczkowskiej i jej dwu kolegów. Tuż jednak przed Sieniawą zaskoczyła go wiadomość o toczącej się właśnie bitwie niemirowskiej. Zostawiając Kaczanówkę na boku, ruszono forsownym marszem prosto pod Niemirów. Pomimo tego pośpiechu dramat rozegrał się przed nadejściem dywizjonu. III Korpus, odparłszy wreszcie chłopską nawałę, grzebał już straszliwie pokrajane trupy, odkopywał żywcem pochowanych i zbierał rozproszonych żołnierzy... [5].

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Miasto jest siedzibą wielkiego koncernu Nemiroff, płacącego największe podatki w obwodzie winnickim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół św. Józefa Oblubieńca
  • Młyn wodny
  • Pałac i park
  • Cerkiew Trójcy Świętej

Urodzeni w Niemirowie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://ukrstat.gov.ua/druk/publicat/kat_u/2016/zb/06/zb_chnnu2016pdf.zip
  2. Latyfundia książąt Zbaraskich w XVI i XVII wieku, w: Przegląd Nauk Historycznych 2009, R. VIII, nr 1, s. 66.
  3. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo bracławskie, T. 10, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1996, s. 218-229.
  4. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 37.
  5. Zofia Kossak-Szczucka, Pożoga. Wspomnienie z Wołynia 1917-1919, str. 133

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]