Konstantin von Benckendorff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantin von Benckendorff
Ilustracja
Gen. Konstantin von Benckendorff (mal. George Dawe)
generał generał
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1785
Petersburg
Data i miejsce śmierci 6 sierpnia 1828
Prowadija
Przebieg służby
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Główne wojny i bitwy wojny napoleońskie
wojny z Persją
wojnie z Turcją
Odznaczenia
Order św. Jerzego III klasy (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy)Order Maksymiliana Józefa (Bawaria) Kawaler Orderu Leopolda Kawaler 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja)

Konstantin von Benckendorff (ros.: Константин Христофорович Бенкендорф; ur. 31 stycznia 1785; zm. 6 sierpnia 1828), generał armii Imperium Rosyjskiego i dyplomata. Młodszy brat Aleksandra von Benckendorffa

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Od 20 lipca 1797 służył w Kolegium Spraw Zagranicznych. 20 kwietnia 1803 otrzymał tytuł Kammerjunkra. Służył w misjach dyplomatycznych w państwach niemieckich, m.in. w Królestwie Prus i Brandenburgii. Od 3 marca 1810 sekretarz ambasady w Neapolu, od 30 sierpnia 1812 szambelan. Benckendorff rozpoczął służbę wojskową w 1812. Brał udział w bitwach pod Borodino oraz w bitwie pod Smoleńskiem. W 1813 został dowódcą jednego z Korpusów w Kassel. Po awansie na stopień generała brygady jako dowódca latającego Korpusu brał udział w walkach przeciw Francuzom pod Soissons, Brienne-le-Château, Craonne (gdzie 7 marca 1814 przesądził o zwycięstwie), w zdobywaniu Reims i wkroczył jako jeden ze zwycięzców do Paryża. Podczas wojny z Persją 1826-1828 dowodził wojskami na Kaukazie. Później walczył w wojnie z Turcją. Zmarł w wyniku choroby płuc. Był odznaczony Orderem Świętego Jerzego III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza II, III i IV klasy, Orderem Świętej Anny I i II klasy, Medalem Pamiątkowym za wojnę 1812, pruskim Orderem Czerwonego Orła, bawarskim Orderem Maksymiliana Józefa, austriackim Orderem Leopolda i szwedzkim Królewskim Orderem Miecza I klasy.

Siostrą obu braci była znana w dyplomatycznym świecie księżna Dorothea von Lieven.