Wodnica (okrętownictwo)

Wodnica konstrukcyjna widoczna na kadłubie tankowca jako linia rozgraniczenia malowania części nadwodnej i podwodnej

Schematyczna wodnica konstrukcyjna (u góry) powstała przez przecięcie kadłuba jej płaszczyzną oraz rzut poziomy kadłuba (u dołu) z zaznaczonymi wodnicami, w tym konstrukcyjną (czerwoną)

Wodnica, linia wodna – teoretyczna krzywa wyznaczona poprzez przecięcie zewnętrznej powierzchni kadłuba jednostki pływającej płaszczyzną wodnicy. Jest elementem rysunku teoretycznego statku wykreślanego przez konstruktora (szkutnika) na etapie projektowania kadłuba. W rzucie bocznym jest linią prostą. W uproszczeniu, jest to krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej. Wodnica jest symetryczna względem płaszczyzny symetrii kadłuba.

Rozróżnia się wodnice:

• ładunkową – linia wodna zgodna z powierzchnią wody dla statku załadowanego
• bezładunkowa – linia wodna zgodna z powierzchnią wody dla statku bez ładunku
• konstrukcyjna – linia odpowiadająca przewidywanemu zanurzeniu jednostki i dzieląca ją umownie na część podwodną i nawodną. Wyliczana jest dla okrętu w pełni uzbrojonego, z zapasami paliwa, prowiantu itp.

Zobacz też

• znak wolnej burty
• owręże

Bibliografia

• Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 73–76. ISBN 978-83-7020-358-0.
• Czesław Marchaj: Teoria żeglowania: aerodynamika żagla. Warszawa: Alma-Press, 2009, s. 65–67. ISBN 978-83-7020-269-9.