Kopciowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kopciowo
Kapčiamiestis
Ilustracja
Centrum miasteczka
Herb
Herb
Państwo  Litwa
Okręg olicki
Populacja (2005)
• liczba ludności

727
Kod pocztowy LT-67039
Położenie na mapie Litwy
Mapa lokalizacyjna Litwy
Kopciowo
Kopciowo
Ziemia54°00′00″N 23°39′30″E/54,000000 23,658333
Portal Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Kopciowo (lit. Kapčiamiestis) – miasteczko w rejonie łoździejskim, w południowej części Litwy (litewska Dzukia) leżące 10 km na wschód od granicy z Polską nad rzeką Biała Hańcza.

Miasto jest siedzibą starostwa kopciowskiego. Za Królestwa Polskiego istniała wiejska gmina Kopciowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1516 król Zygmunt Stary nadał okoliczne dobra rodzinie Kopciów. W 1724 Kopciowie sprzedali je Ogińskim. Ogińscy złożyli nad rzeką Biała Hańcza zakład metalurgiczny przerabiający miejscową rudę darniową. W 1729 Mikołaj Ogiński ufundował kościół[1].

W Kopciowie znajduje się grób Emilii Plater, która zmarła w trakcie powstania w 1831 r. w dworze justianowskim. Jej zwłoki zostały przewiezione na najbliższy miejski cmentarz do Kopciowa. Grób znajduje się na cmentarzu do dzisiaj, jest to obelisk z ciemnoszarego granitu zwieńczony krzyżem, który odrestaurowano w 2004. Przed nim granitowy głaz z napisem „Mów Wieczny Pokoy”, prawdopodobnie z pierwotnego pomnika.

W 1999 centrum miejscowości postawiono także pomnik bohaterki. Na cokole wyryty jest cytat z wiersza Adama Mickiewicza Śmierć pułkownika (w języku litewskim).

W 1919 powstanie sejneńskie.

W Kopciowie znajduje się drewniany kościół pod wezwaniem Opatrzności Bożej, zbudowany w 1824, spalony w 1941, odbudowany w 1956.

Osobistości[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tomasz Krzywicki: Litwa. Przewodnik. Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2005, s. 195, 196. ISBN 83-89188-40-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]