Kormoran modrogardły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kormoran modrogardły
Phalacrocorax penicillatus[1]
(Brandt, 1837)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd głuptakowe
Podrząd głuptakowce
Rodzina kormorany
Rodzaj Phalacrocorax
Gatunek kormoran modrogardły
Synonimy
  • Carbo penicillatus Brandt, 1837[2]
  • Urile penicillatus (Brandt, 1837)[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     okres lęgowy

     poza sezonem legowym

Kormoran modrogardły[4] (Phalacrocorax penicillatus) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Występuje od wybrzeży Alaski, aż po Zatokę Kalifornijską. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5].

Długość ciała wynosi 70–90 cm[6], rozpiętość skrzydeł około 124 cm; masa ciała: samce 2382–2682 g, samice 1399–2298 g[2]. Maska czarno upierzona, naga skóra maski i gardła jest niebieska.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phalacrocorax penicillatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Orta, J., Christie, D.A., Jutglar, F., Garcia, E.F.J. & Kirwan, G.M.: Brandt's Cormorant (Urile penicillatus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-10)].
  3. Phalacrocorax penicillatus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 (1836) - kormorany - Cormorants (wersja: 2017-09-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-28].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Storks, frigatebirds, boobies, cormorants, darters (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-28].
  6. E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 46. ISBN 83-7227-891-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Lewczuk (tłum.): Wybrzeża morskie. Warszawa: Delta, 1997, seria: Encyklopedia Dzikich Zwierząt. ISBN 83-7175-105-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]