Korzennik lekarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korzennik lekarski
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd mirtowce
Rodzina mirtowate
Rodzaj korzennik
Gatunek korzennik lekarski
Nazwa systematyczna
Pimenta dioica (L.) Merr.
Contr. Gray Herb. 165:37. 1947[2]
Synonimy

Myrtus dioica L., Myrtus pimenta L., Pimenta officinalis Lindl., Pimenta pimenta (L.) H. Karst., Pimenta vulgaris Lindl.

Korzennik lekarski (Pimenta dioica (L.) Merr.) – gatunek drzewa z rodziny mirtowatych. Występuje w tropikalnych rejonach Ameryki Środkowej oraz północnych rejonach Ameryki Południowej. Jego owoce to przyprawa znana pod nazwą ziela angielskiego.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Linneusz w drugim wydaniu Species Plantarum opisał tę roślinę jako Myrtus Pimenta. Współczesna nazwa rodzajowa - pimenta pochodzi z hiszpańskiego słowa pimientia oznaczającego pieprz (Krzysztof Kolumb uważał, iż owoce tej rośliny to pieprz)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wiecznie zielone drzewo dorasta 10 m wysokości. Posiada rozłożystą koronę, pień pokryty jest szarą, matowobrązową i przyjemnie pachnącą korowiną. Liście lśniące, skórzaste, jajowatolancetowate z podwiniętymi brzegami, z wierzchu ciemnozielonego koloru. Kwiaty obupłciowe, białe, zebrane w baldachokształtne kwiatostany wyrastające z kątów liści. Owocem drzewa jest kulista, wielkości grochu jagoda. Niedojrzałe owoce są w kolorze zielonym, po jego dojrzeniu nabierają barwy szkarłatnej. Suszone jagody przybierają kolor żółtobrązowy. Suszone owoce zawierają m.in. olejek eteryczny nadający nasionom palący, korzenny smak.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina przyprawowa. Jest jedną z podstawowych przypraw na Karaibach i ważnym towarem eksportowym tego rejonu[4]. Owoce korzennika lekarskiego występują w handlu pod nazwą ziela angielskiego, pimentu, pieprzu karaibskiego, pieprzu angielskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-21].
  2. Pimenta dioica (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-18].
  3. Friedrich A. Flückiger, Daniel Handbury, Pharmacographia : a history of the principal drugs of vegetable origin, met with in Great Britain and British India, Macimillan, 1874, s. 256.
  4. Geoffrey Burnie i inni, Botanica : ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Podbielkowski, Słownik roślin użytkowych, PWRiL, Warszawa 1985, ​ISBN 83-09-00256-4​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]