Kot birmański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kot birmański
Portret kota birmańskiego
Portret kota birmańskiego
Kod EMS SBI
Kategoria|Kot II
Pochodzenie Mjanma
Nazwa angielska Sacred Birman,

Sacred Cat Of Burma

Inne nazwy święty kot
Standardy rasy

(wg organizacji felinologicznych)

CFA standard
FIFe standard
TICA standard
CCA standard
Punktacja za standard

(wg FIFe)

głowa 20
korpus 20
ogon 10
futro kolor 15
futro jakość 10
kondycja 5
Uznane odmiany barwne
kod EMS SBI
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Mjanma – dawniej Birma

Kot birmański (nie należy go mylić z kotem burmańskim) – rasa kota należąca do ras półdługowłosych, uznanych przez FIFe.

7-miesięczne kocię rasy birmańskiej. Wyraźnie widać idealne, białe skarpetki na przednich łapkach. DUENDE Koc-Pol*Pl (SBIn)

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Kot birmański ma wydłużone ciało, okrągłą głowę z krótkim pyskiem, jednak nie tak krótkim, jak u kota perskiego, "rzymski" nos, szafirowo-błękitne oczy i gęste, jedwabiste futro. Umaszczenie kotów tej rasy to klasyczny colourpoint (znaczenia na łapkach, pyszczku, uszach i ogonie w kolorze kontrastującym z bladym kolorem futerka na grzbiecie), który jest wzbogacony o białe skarpetki na przednich łapkach oraz "ostrogi" na łapkach tylnych. Kolor ostróg i skarpetek jest zawsze śnieżnobiały. Genetyka tej cechy jest niejasna; kot birmański to jedyna rasa mogąca pochwalić się tą cechą. Wyjątkowo trudno jest wyhodować kociaka, który posiadałby idealnie symetryczne "ostrogi" i "skarpetki", dlatego też tak niewiele jest kotów birmańskich na wystawach. Ich umaszczenie musi być idealne, by mogły zdobywać wystawowe.

Występują w siedmiu podstawowych odmianach kolorystycznych: - seal (czarny) - czekoladowy - niebieski - liliowy - rudy - kremowy - szylkretowy, przy czym szylkret możemy podzielić na pododmiany: seal, czekoladowy, niebieski i liliowy. Ponadto, każda z wyżej wymienionych odmian point może mieć swoją wersję pręgowaną (tabby)

Kociaki bimańskie rodzą się białe, wybarwiają się stopniowo aż do osiągnięcia wieku dorosłości (do okolo 3 lat)

Kocięta birmańskie w hodowli Aslan's Bliss*PL
DORIAN Aslan's Bliss*PL
FREYR Aslan's Bliss*PL
BEOWULF Aslan's Bliss*PL
FENRIR Aslan's Bliss*PL
FENRIR(1) Aslan's Bliss*PL
FREYA Aslan's Bliss*PL
FLOYD Aslan's Bliss*PL
ZBÓJ Nin-Ti*PL w hodowli Aslan's Bliss*PL
ANAKIN(1) Aslan's Bliss*PL
ANAKIN Aslan's Bliss*PL
ELECTRA(1) Aslan's Bliss*PL
ELECTRA Aslan's Bliss*PL
ELECTRA(2) Aslan's Bliss*PL
S*Birmastans MARITZA w hodowli Aslan's Bliss*PL


Historia[edytuj | edytuj kod]

Z historią tej rasy związane są legendy. Według jednej z nich, koty te powstały w klasztorze w Birmie i były tam czczone jako wcielenia zmarłych mnichów. Nie wiadomo, w jaki sposób dotarły do Europy. Najprawdopodobniej samiec i samica zostali przywiezieni z Birmy do Europy na statku. Samiec nie przeżył, ale okazało się, że samica była w ciąży.

Inna z wersji zdarzeń mówi o tym, że pierwsze okazy kotów birmańskich przywieziono do Europy w 1919 jako prezent od kapłanów khmerskich dla Francuza, Augusta Pavie, badacza i podróżnika. W 1925 pierwszy raz pokazano kota birmańskiego na wystawie, a od lat 60. XX wieku można było spotkać koty tej rasy w Stanach Zjednoczonych oraz Wielkiej Brytanii.

Kolejna wersja głosi, że pierwsza para kotów tej rasy została wykradziona przez sługę ze świątyni Lao-Tsun i sprzedana milionerowi amerykańskiemu Vanderbiltowi w 1920.

Są to jednak tylko legendy. W rzeczywistości koty te uzyskano w ramach francuskiego programu hodowlanego z użyciem kotów europejskich krókowłosych, kotów syjamskich i perskich. Owa legenda miała w pierwszych latach po powstaniu rasy zapewnić lepszą sprzedaż, jednak okazała się zadziwiająco trwała.

Koty birmańskie w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze koty rasy birmańskiej sprowadziła do Polski Irena Nalewaj. Była to para hodowlana z Holandii.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Bardzo przyjacielskie i życzliwe w stosunku do ludzi, koty te są inteligentne i towarzyskie, ale nienachalne. Potrafią porozumieć się z innymi domowymi zwierzętami. Bardzo lubią dzieci. Są raczej nieufne wobec obcych, szybko przywiązują się do swojej rodziny, wybierając sobie szczególnie jednego z jej członków. Nie lubią samotności i potrzebują towarzystwa ludzi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]