Krasnowiszersk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Krasonwiszersk
Красновишерск
Ilustracja
Widok na Krasnowiszersk z helikoptera
Państwo  Rosja
Kraj  Permski
Powierzchnia 18,57 km²
Wysokość 130 m n.p.m.
Populacja (2015)
• liczba ludności
• gęstość

15 587
839,36 os./km²
Nr kierunkowy +7 34243
Kod pocztowy 618590
Położenie na mapie Kraju Permskiego
Mapa lokalizacyjna Kraju Permskiego
Krasonwiszersk
Krasonwiszersk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Krasonwiszersk
Krasonwiszersk
Ziemia60°24′N 57°04′E/60,400000 57,066667
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Krasnowiszersk – miasto w północno-wschodniej części Kraju Permskiego, w Rosji, siedziba administracyjna rejonu krasnowiszerskiego.

Postanowieniem Rządu Federacji Rosyjskiej nr 1398 z 29 lipca 2014 roku „O zatwierdzeniu wykazu monomiast” (miast, w których większa lub znacząca część mieszkańców pracuje w jednym zakładzie pracy) miejscowość Krasnowiszersk została zaliczona do kategorii „Monofunkcyjnych miejscowości Federacji Rosyjskiej z najbardziej złożonym położeniem socjalno-ekonomicznym”[1]. .

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży w zachodniej części rejonu, na lewym brzegu Wiszery. Odległość od Permu wynosi 300 km. Powierzchnia – 68,7 km².

Historia[edytuj | edytuj kod]

Krasnowiszersk, najdalej na północ położone miasto Kraju Permskiego, powstał na miejscu wioski Wiżaicha, w której w latach 1894–1897 rosyjsko-francuska spółka akcyjna wybudowała zakład metalurgiczny.

Krasnowiszersk powstał w 1930 roku w związku z budową Kombinatu Celulozowo–Papierniczego, która była prowadzona głównie siłami więźniów. Od 1926 roku znajdował się tu 4 oddział Sołowieckiego Obozu Specjalnego Przeznaczenia, a od 1929 samodzielny zarząd Obozów Wyszerskich. 2 lipca 1942 roku osada została przekształcona w miasto Krasnowiszersk[2].

W latach 1928–1934 w mieście znajdował się obóz „Wiszerałag”. Tysiące niewinnie skazanych ofiar stalinowskich represji budowało Kombinat Celulozowo-Papierniczy i pracowały w lesie. Więźniem tego obozu był rosyjski pisarz Warłam Szałamow, autor antypowieści Wiszera i Opowiadań kołymskich. 21 czerwca 2007 roku w Krasnowiszersku został odsłonięty pomnik Warłama Szałamowa, który w latach 30. XX wieku odbywał tu pierwszą część swojej kary[3].

Klimat[edytuj | edytuj kod]

  • średnioroczna temperatura powietrza – -0,3 °C
  • względna wilgotność powietrza – 74,9%
  • średnia prędkość wiatru – 3,2 m/s
Średnie wartości temperatury w Krasnowiszersku:[4]
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Czer Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Rocznie
Średnia temperatura [°C] -15,6 -14 -7,4 -0,7 7,6 14,5 17,1 12,8 6,9 -0,5 -10,3 -14,6 -0,3

Zasoby naturalne[edytuj | edytuj kod]

3 km powyżej Krasnowiszerska znajduje się złoże gliny „Niczkowskoje”, nadające się do produkcji cegieł typu 150. Do zaopatrzenia miasta w wodę pitną i gospodarczą wykorzystuje się dokładnie przebadany obszar „Rodnikowyj”, położony 6 km na północ od Krasnowiszerska. Stopień zaopatrzenia w energię ocenia się jako korzystny dla prowadzenia dowolnej działalności gospodarczej.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność Krasnowiszerska
Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność Rok Ludność
1959 15 207 1967 16 000 1970 14 944 1979 15 917 1989 18 700 1992 19 200 1996 19 400 1998 19 400 2000 19 400
2001 19 300 2002 18 260 2003 18 300 2005 17 800 2006 17 700 2007 17 500 2008 17 400 2009 17 320 2010 16 099
2011 16 100 2012 16 111 2013 16 127 2014 15 917 2015 15 733 2016 15 644 2017 15 587

Obecna sytuacja demograficzna miasta charakteryzuje się zmniejszoną liczbą urodzeń, przejściem od reprodukcji rozszerzonej do prostej, postępującym się starzeniem populacji miasta i wzrostem śmiertelności, spowodowanej napięciami socjalnymi i alkoholizmem. Upadek przemysłu i związany z tym brak miejsc pracy zmusza młode pokolenie do opuszczenia rodzinnego miasta. Wiekowa struktura ludności: 0–15 lat – 27,6%, wiek emerytalny – 13,9%, wiek produkcyjny – 58,5%. Średni wiek ludności wynosi 33,4 lat. Średnioroczna ilość pracowników produkcyjnych i administracyjnych w przemyśle wynosi 3017 osób, z tego ponad 40% było zatrudnionych w gospodarce leśnej[5].

Skład narodowościowy[edytuj | edytuj kod]

W składzie narodowościowym największy udział mają Rosjanie, a oprócz tego Ukraińcy, Białorusini, Komi-Permiacy i Udmurci[6].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W mieście działają przedsiębiorstwa przemysłu leśnego i drzewnego oraz metalurgii metali kolorowych. W przeszłości najważniejszą firmą w sektorze leśnym była spółka „Wiszerabumprom”, która obecnie ogłosiła bankructwo i została zamknięta. Będąc największą firmą w mieście, produkowała do 2006 roku wysokojakościowy papier, tarcicę i płyty wiórowe[7].

Kopalnia „Urałmaz” prowadziła wydobycie wysokojakościowych diamentów ze złóż osadowych w Wyszerskim i Kojwo-Wiżajskim rejonie diamentonośnym. Na początku stycznia 2014 roku firma ogłosiła bankructwo[8].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Góry i formacje skalne w okolicy miasta:[9]
  • Zabytki i architektura
    • Kompleks poświęcony mieszkańcom Krasnowiszerska poległym w czasie wojny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]