Kreatywna księgowość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kreatywna księgowość (ang. creative accounting) – rejestrowanie, ewidencjonowanie, przetwarzanie i prezentowanie zdarzeń gospodarczych z wykorzystaniem obowiązujących przepisów i właściwie interpretowanych zasad rachunkowości w sposób, który nie jest bezpośrednio w tych przepisach wskazany, a który jest wynikiem zastosowania pomysłowego, twórczego i niestandardowego podejścia do tych przepisów i zasad[1].

Definicje[edytuj | edytuj kod]

Według P. Guta[2]:

Kreatywna księgowość (rachunkowość) – to prowadzenie rejestracji, ewidencji, przetwarzanie i prezentacja zdarzeń gospodarczych przy zastosowaniu obowiązujących przepisów i właściwie interpretowanych zasad rachunkowości w sposób, który nie jest bezpośrednio w tych przepisach wskazany, a który jest wynikiem pomysłowego, twórczego i niestandardowego zastosowania tych przepisów i zasad.

Agresywna księgowość (rachunkowość) – to świadome, zamierzone i celowe prowadzenie rejestracji, ewidencji, przetwarzanie i prezentacja zdarzeń gospodarczych w sposób sprzeczny z przepisami lub przy niewłaściwie i tendencyjnie interpretowanych przepisach oraz zasadach rachunkowości, które może zaszkodzić użytkownikom informacji księgowych poprzez przedstawieni innej (lepszej lub gorszej) niż rzeczywista sytuacji ekonomicznej jednostki.

Cele kreatywnej księgowości[edytuj | edytuj kod]

Celem kreatywnej księgowości jest m.in.:

  • chęć ukrycia prawdziwej sytuacji przedsiębiorstwa przed interesariuszami,
  • chęć zmniejszenia obciążeń podatkowych,
  • chęć ukrycia nielegalnych transferów pieniędzy.

Ocena zjawiska[edytuj | edytuj kod]

Określenie zyskało popularność w związku z ujawnionymi przypadkami nieprawidłowości księgowych, które wystąpiły w znanych korporacjach międzynarodowych[3]. Należy zauważyć, że termin kreatywna księgowość nie jest określeniem wartościującym i nie jest jednoznaczny ze zjawiskiem łamania przepisów prawa[4]. Biorąc jednak pod uwagę choćby znaczenie wyrazu „kreatywny”, co oznacza: „posiadający umiejętność tworzenia nowych jakości, operatywny, pomysłowy, pozwalający na dokonywanie istotnych zmian i ulepszeń, mający zdolność tworzenia”[5] wielu autorów dla omawianego zjawiska proponuje wprowadzenie nowej nazwy, najczęściej agresywna księgowość[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. P. Gut: Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych, Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2006, s. 2. ISBN 83-7483-365-3.
  2. Piotr Gut: Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2006, s. 10-11. ISBN 83-7483-365-3.
  3. P. Korzeniowski: ENRON – czyli historia powstania definicji kreatywnej księgowości, FinanceNews. Dostęp: 15.08.2015.
  4. Grzegorz Gołębiowski, Agnieszka Tłaczała: Analiza finansowa w teorii i w praktyce. Warszawa: Difin, 2009, s. 161. ISBN 978-83-7641-134-7.
  5. Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, H. Zgółkowska (red.), Wydawncitwo Kurpisz, Poznań 1998 za: Piotr Gut: Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2006, s. 10. ISBN 83-7483-365-3.
  6. Elżbieta Mączyńska. Nieuczciwych metod księgowych nie powinno się określać jako kreatywne. „Rzeczpospolita”. 9 sierpnia, 2002. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Gut: Kreatywna księgowość a fałszowanie sprawozdań finansowych. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2006. ISBN 83-7483-365-3.
  • Małgorzata Białas-Szymańska. Cienka linia między kreatywną rachunkowością a oszustwem finansowym. „Monitor Rachunkowości i Finansów”. 1, 2008.