Kredytobiorca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kredytobiorcaosoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która otrzymała od kredytodawcy kredyt. W polskim prawie pojęcie kredytobiorcy odnosi się tylko do kredytu bankowego; osoba fizyczna, która zaciągnęła kredyt konsumencki w rozumieniu Ustawy o kredycie konsumenckim, jest określana mianem konsumenta[1].

Kredytobiorca jest zobowiązany do korzystania z udostępnionej kwoty na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty, zapłaty prowizji od udzielonego kredytu, a także do umożliwienia podejmowanie przez bank czynności związanych z oceną sytuacji finansowej i gospodarczej oraz kontrolę wykorzystania i spłaty kredytu[2]. Powyższe dotyczy także konsumenta, który zaciągnął kredyt konsumencki w banku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Art. 3 ust. 1 Ustawy o kredycie konsumenckim (Dz.U. z 2018 r. poz. 993).
  2. Art. 70 ust. 3 Prawo bankowego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1876).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Iwanicz-Drozdowska, W.L. Jaworski, A. Szelągowska, Z. Zawadzka: Bankowość. Instytucje, operacje, zarządzanie. Warszawa: Poltext, 2013. ISBN 978-83-7561-304-9.